مال اعصابه
خب چرا پیش خانواده خودت خونه نمیگیرین ک مواقع تنهایی، بری پیش خانواده خودت؟؟
تاپیکتو خوندم
منم مث تو بودم
چهارسال باهم بودیم و بند بند وجودم اونو میپرستید...شده بود معبود زمینی من... و جدایی بهمون تحمیل شد انگار نمیدونم چیشد...تهش خودم تمومش کردم
نابود شدم اما لحظه ای بعدش از تصمیمم پشیمون نشدم
چون میدونمکار درستو کردم هرچند قلبم سوخت و پودر شد
الان حس بهتری بخودم دارم...نمیگم عالیم یا فراموش کردم...ن اصلا معلوم نیس کی بتونم باز ب کسی دل بدم
ولی خب حس خوبی دارم... احساس قدرت دارم...ك من تونستم از اون بحران عبور کنم..من تونستم کار درستو کنم حتی اگه مجبور شدم مقابل احساسم بایستم...و دیگه هیچ کس و هییچ چیزی بجز خدا نمیتونه منو متوقف کنه
اینارو گفتم شاید ذره ای تونسته باشم دلتو ارومکنم یا کمک کنه تصمیم درستو بگیری
خیلی معذرت میخوام ولی مثله کسایی هستینکه جادو براتون درست کردن.
ببین اینکه گفتی خانواده اش وحشین چیه؟؟چزا فکر میکنینمیتونی باهاشون توی یه خونه زندگیکنی؟وحاضری حتی بخاطرش از عشقت بگذری؟؟
ببخشیدا ولی شما جدا نمیشین از هم واگر هم جدا بشین بازهم بهمبرمیگردین اینو از من بشنو عشق زورش خیییلی زیاده
سعی کنین با طلاق گرفتن از مشکل فرار نکنین پای هم بمونین و با حرف زدن صادق مشکل حل کنید
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز