مامانم فوت کرده سال اول انگار انقدر بهمون اثر نکرده بود ولی هرچی میگذره اوضاع داره بدتر میشه هممون افسرده شدیم داغون شدیم
حالا من خودم هیچی خیلی نگران خاهر و برادرمم انگار یه بغض دارن همیشه میبینمشون حالم خراب میشه
همه تلاشم اینه حال و هواشون عوض بشه
ولی بی فایدس همش تو خودشونن
کسایی که این تجربه تلخ داشتن میشه بگن تا کی این وضعیت ادامه داره چیکار میشه انجام داد
سلام خدا رحمت کنه
من سال اول خیییلی، سخت خصوصا مناسبت ها
کم کم آروم شدیم
ببین نباید یادآوری کنید
من و خواهرم و برادر تا یکی یادش می افته بهم تذکر میدیم و حرف عوض میکنیم
اون عزیز که داغش از بین نمیره
اما ادم زنده مجبوره زندگی کنه
افسردگی و غم ادم رو از پا می اندازه
زیاد دیگه سر خاک نرید
ممنون عزیزم خدا رحمت کنه رفتگانتون
ما سال اول بقیه خیلی هوامون داشتن رفت آمد زیاد بود مهمونی میدونستم موقته ولی یکم تسکین بود برامون
اماالان خونه بابام میرم خیلییی دلگیرشده
خاهر برادر مجرد دارم و مامانم جوون بود
اصلا حال و حوصله حرف زدنم ندارن هرچی میگم از اتاق بیاید بیرون انگار نه انگار هرکی تو یه گوشه با گوشی درگیره
من بشخصه الان معضلم نامادریه .
مادرم رو اصلا یادم نمیاد و چجور باهاش کنار اومدم و اینا چون بچه بودم
