داستان از این قراره من وقتی دبیرستانی بودم خیلی ساده بودم از این ساده ها که به اسکلی میزد ، واسه همین بچه ها همیشه منو دست مینداختن، و مثلا میگفتن اسکله الان چندسال گذشته و خب من خیلی پخته شدم و هیچ کدوم از اونا هیچ کدومشون شخصیت و موقعیت منو ندارن، حتی بلد نیستن مثل من صحبت کنن، مثلا یکی از فامیلامون که تهرانیه و خوش سرزمین بهم گفت من بلد نیستم اینجوری صحبت کنم ولی این داستان منو خیلی اذیت میکنه چون یکی از دوستام میگفت فلانی تو دبیرستان گفته آخی چقدر دلم براش میسوزه تو دبیرستان حساب دیونه میکردن ناراحت شدم از این حرف
مهم الانه راز موفقیتت چیه
حالا من برعکس شدم
توی دبیرستان خوب حرف میزدم جذبه داشتم
الان شبیه خنگام مخصوصا توی محیط کار
الانو بچسب
الانو بچسب بابا
مهم اینه اگه الان ببینت صد در صد یه تعریف دیگه ای ازت میکنه
چجوری بودی مگه
مهم نیاشه برات ، اگه خود اون کسایی که پشتت حرف زدنو دیدی به روشون بیار البته کسی که پشت کسی حرف میزنه چیزی به نام شعور و شرم نداره ولی خب بازم تو برا دل خودت به روشون بیار بلکه شاید اوناام ذره ای خجالت زده شد
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
