یه سوال خیلی ذهنمو مشغول کرده چه انقدر دنیا بو و مزخرفه ؟ چرا انقدر سختی توش هست ؟ چرا ما آدما نمیتونیم خوشحال و شاد باشیم ؟ چرا همش باید عذاب بکشیم ؟ مثلا اگه شاد باشیم آسمون به زمین میاد ؟
این سوال تو ذهن منم هست خواهر
حتما همینطوره
من رد دادم
کاش میتونستم خودم خلاص کنم
سوال مارو کی جواب میده ؟ کی من ازین غم خلاص میشم ؟ دیگه هیچ امیدی ندارم
این دنیا دنیای امتحانه . حتی برای اونی که ثروتمنده و بی درد
نمیدونم من که از دنیا خیلی راضیم خیلی خوبه
ا اینکه وضع مالیم معمولی
جای معمولی زندگی میکنم
با قد و چهره ی معمولی
اما دنیا برام خیلی قشنگه
اگه دنیای من قشنگ نباشه یعنی خودم نخواستم وگرنه میشه شاد بود
هزار تا مشکل دارم . از کدومش بگم از جنگ بی پایان پدر و مادرم ؟ از دخالتای مادربزرگ عفریتم که باعث افسردگی مامانمم شد ؟ غصه هر روزه خواهرام که چقدر اذیت میشن ؟ اینکه هیچکس دوستم نداره ؟ .تمام امیدم این بود که ازدواج میکنم و خوشبخت میشم . ولی واقعا آدمی که بی شانسه بی شانسه . نمیگم شوهرم بده ولی اخلاقای بدی داره که تحملش غیر قابل تحمله . منو نمیخواد حسم بهم میگه . من فقط تو خونه خودم یه حمالم .
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز