شوهر وحشی

بعید بدونم درست شدنی باشه اونم وقتی هر روز مادرش بهش میگه اگر با این ازدواج نمیکردی برات یکی میگرفتم میلیاردر باشه فلان باشه من هر چی محبت کنم اون طرف یکی هست برگای اینو میچینه هر روزم میره خونه مادرش هیچ جوره ام نمیشه که نره کمتر بره تا دخالتاشون کم بشه

مخ زدن نمیخاسته پسره دیده کار دارم از خودم بچه هامو بدون منت کسی با سختی دارم بزرگ میکنم با ۴ نفر مقایسه کرده که هر روز یه تیپ میپوشن ترجی دادخ با یکی مثل من ازدواج کنه تا با یکی ازدواج کنه و فردا مچ طرف رو بگیره با یک پسری ولی الانم ک ب خاسته اش رسیده قدر نمیدونه اصلا همه مون عادت داریم یه چیزی رو بخوایم فقط همون اولش میخایم بعدش دیگه عرضه نگه داری شو نداریم نمونه اش اینه

بخدا این همش خوابه کلا ساعت ۹ میره سر کار تا ۱ یک میره خونه مادرش تا سه اونجا یا میخابه یا گپ میزنه یا نهار میخوره بعد میاد خونه تلپ میخابه تا موقع شام باز شام میخوره تا نصف شب تو گوشیش اینستا و چرت پرت میبینه بعدم میخابه همین کار زیادی نمیکنه بگم خسته است خودش ذاتا بی اعصابه اجازه هم نمیده یه تلوزیون کسی بیارم درست کنن ک بچه هام مشغول باشن فقط میگه نه بچه هات فقط تو اتاق باشن تا من راحت باشم منطق نداره اصلا

۸ ماه😪همش میگم کاش نبود اگر روز اول این خودکشی میکرد ک من قبولش کنم میگفتم همونجا بمیره ولی قبول نمیکردم حالا میگم عجب غلطی کردم

این حرفا ک گفتی برازنده خودت و خانوادت هستن چرا چون جدا شدم حق زندگی کردن ندارم آره حالا چون ازدواج کردم مردا داغون بودن ک دنبال من داغون تر راه افتادن اره خب شاید یه درسی به اون مرد داغون بدم که جرعت نکنه دیگه دنبال کسی مثل من باشه ها .مگه زندگی کردن از اول همه چی توش مشخصه ها؟زندگی توش شکست هست جدایی هست مرگ هست غم هست همه چی هست ولی چه خوبه که ادما بتونن با هم کنار بیان ولی خب کنار نیان هم نمیشه انگشت گرفت سمت زن که این فلان بود شاید برا خودت اتفاق افتاد یکی بهت این حرفو بگه مواظب باش کارما پس ندی با حرفات

فرار نکردم منظورم از فرار این بوده که باهاش ازدواج کردم با وجود مخالفت اسمش فرار میشه دیگه صیغه ام مثل عقد انجام دادیم بلند مدته اونجوری الکی ام نبوده یکی از راه برسه برم صیغه بشم که هم چون پدرم سنش بالاست گفت صیغه بکنین که بعد فوت من خقوق بازنشستگی شو برای بچه ها بتونم بگیرم که به این شوهرمم خیر سرش فشار نیاد منت کنه که خرج بچه تو دادم گرچه الانم نمیده ولی بابام چون بفکر خرج مخارج بچه ها بود گفت اینکارو بکنین وگرنه اصلا عقد رسمی هم کرده بودیم خب با این اخلاقش به چه کارم میومد اون عقد

من بهش چندین بار گفتم گفتم اگر قراره کسی از این خونه بره خودش بره گفتم کنار اومدن با نبودن اون راحت تره تا نبودن بچه هام که یک ساعتم نمتونم ازشون دوری بکشم همین هم ناراحتش میکنه که چرا اون نسبت به بچه ها ارجعیت نداره ولی خب منم میگم بهش اگر مرد هستی نباید یه بچه کوجیک رو مانع خوب بودن زندگیت بدونی در این حد که نبودنشو بخوای