خودکشی

بیماری هیپوگلیسمی مادرزادی دارم. یه خواهر و یه برادر هم سر همین مریضی فوت شدن

افت بیش از حد قند خون طبیعی یعنی هر فرد معمولی قند خونش باید بین ۸۰ تا ۱۲۰ باشه ولی من توی حالت عادی زیر ۵۰! تپش قلب شدید. استرس شدید.لرزش کل بدن.تعریق شدید.تاری دید.غش کردن. کما رفتن در صورت عدم رسیدگی و مراقبت.ضعف جسمی و روحی. در واقع کل بدن درگیره از سرطان بدتره هر وقت میاد سراغم. اونایی که قند خونشون بالاست انسولین میزنن که بیاد پایین ولی من کبدم خودش انسولین بیش از حد تولید میکنه من نباید انسولین بزنم چون اگه انسولین بزنم در کسری از ثانیه کارم تموم میشه. غذای مغز گلوکزه وقتی گلوکز نباشه مغز نمیتونه کار کنه و به بقیه ی سلول های بدن و اندام ها فرمان بده و همین باعث میشه همه چیز به هم بریزه

بیماری زمینه ای دارم یه سی سی انسولین بزنم کارم فوری تموم میشه

الان حدود یکساله به خاطر مریضیم بیکارم. قبلا کارگری میکردم بار خالی میکردم و به مغازه دار ها تحویل میدادم یه مدت هم حسابداری از یه بنده خدایی یاد گرفتم حسابدار بودم یه مدت کوتاه

به خدا من بدبخت تر از این حرفام که بخوام اهل فریب و... باشم.کاش واقعا بدبخت و بیچاره نبودم😔

درمانی وجود نداره فقط باید حواست به خودت باشه یجوری کنترلش کنی حالت بد نشه البته معمولا کارم به بیمارستان میکشه

هر ادمی توی این دنیا به یه امیدی زنده اس و یه دلخوشی داره و ادامه میده حتی اونی که سرطان داره به خاطر یه چیزی میجنگه یا اینکه یکی میگه به خاطر ثروتی که دارم نمیخوام بمیرم و با همه چی میجنگه. ولی من چی دارم که به خاطرش بجنگم دلخوشی من چیه اخه؟

با خانواده زندگی میکنم ولی پدر و مادر من اصلا براشون مهم نیست من چه دردایی دارم و غم و اندوهم چیه اونا فقط به فکر حال خوب خودشونن.پدر و مادر ها فقط به فکر خودشونن بچه میارن توی این دنیا زجر بکشه. بدون اینکه به اینده اش فکر کنن.

فقط به فکر لذت های دنیوی خودشونن. براشون مهم نیست من و بقیه بچه ها دردی داشته باشیم یا چیزی اذیتمون کنه یا نه.... یه مشت جوون بدبخت و نا امید و تنها تحویل جامعه میدن.حرفم میزنم میندازن گردن حکومت. اخه مگه اجبارتون کرده بچه بیارین؟