راستش من امروز اولین روزیه که اومدم خوابگاه
خودم ترک هستم
هم اتاقی هام هر سه کرد هستن
خیلی مودب و خوبن
و نسبتا تمیز
ولی هی با هم کردی حرف می زنن
من خودم تو مدرسه هم کرد داشتیم به خاطر اونا همش فارسی حرف می زدم🥲
بعد اینکه من کلا آرومم
ولی بازم سعی کردم باهاشون ارتباط برقرار کنم
با هم حرف می زنن ولی جواب منو کوتاه میدن
نمی دونم انگار راحت نیستن
ولی چون روز اولم بود و ناهار هم نداشتم، یکیشون برام غذا آورد، و نمی دونم چی بود شاید غذای کردی بود یا چی به هر حال اصلاااا با ذائقه ام جور نبود و به زور دو قاشق خوردم و با اینحال حفظ ظاهر کردم و از غذاش تعریف کردم، فقط گفتم یه کم حالت تهوع دارم برا همین نتونستم بخورم
نکنه برا اینه؟ ولی بازم میگم بچه های خوبین مودبن.. فقط اینکه صمیمی نمی شن، من خودمم دوست ندارم صمیمی شم ولی خب پدر مادرم کلی بهم سپردن که باید دوست پیدا کنی و تنها نمونی و چه می دونم :(
خوابگاهمو عوض کنم؟ می ترسم یه جای بد بیفتم
