حرفایی که دوست دارم بزنم
چیزیه که باعث شده ناراحت بشم و اشک بریزم
معمولا دلم نمیخواد با حرفام بار منفی به کسی بدم
آیا کسی هست که دوست داشته باشه حرفامو بخونه ؟؟
بگو قشنگم
اره عزیزم بگو من خودم میام اینجا تاپیک می زنم سبک میشم
من کنکوری بودم
خلاصه دوران کنکورم اشتباهاتی کردم
انتخاب های اشتباهی در اون دوران در زندگیم کردم
که باعث شد هنوز که هنوز به خاطره اون اشتباهاتم بعضی وقت ها تاوان پس بدم
یکم کاملترشو در تاپیکی به عنوان قسمتی از زندگیم یا برای پشت کنکوری ها و کنکوری ها
نوشتم دوست داشتین برین بخونین
خلاصه بعد از دوران کنکورم خب من انقدر رتبم بد بود که اصلا انتخاب رشته هم نکردم
خب واقعیت تلاشی برای کنکورم نکردم حالا به دلایلی
الان نزدیک یکماهه دیگه ۲۲ سالم میشه
یکسری از بچه های هم سن و سال من یک جوری دارن پول در میارن
و من نه
حسودی نمیکنم ها چون اونا دارن مسیره زندگیه خودشون رو میرن منم مسیره زندگیه خودم رو
از این ناراحتم که کسایی که دوسشون دارم و برام اهمیت دارن با رفتاراشون و حرفاشون قلبمو میشکونن
رفیق صمیمیم پرستاری قبول شده
بعد خب با هم در ارتباطیم
بهش میگم بیا خونمون
بیا پیشم
میگه نمیام
میگم چرا؟ میگه آره من خب به موفقیت رسیدم ولی تو نه بیام خونتون بزرگترهات تورو با من مقایسه میکنن و تو اذیت میشی
حرفاشو دقیق یادم نیست ولی مفهوم حرفاش تقریبا همین بود
یا کسایی که دوسشون دارم بر میگردن بهم میگن بی عرضه
جلوی یکسری ها تحقیرم میکنن
خورد میکنن شخصیتمو و اگه واکنش نشون بدم ناراحت میشن میگن تو درک نداری
عقل نداری
مگه من رباتم ؟ احساس دارم
قلبمو با حرفاشون به درد میارن و اشکمو در میارن
واقعا برام سخته
واقعا قلبمو به درد میاره یکسری حرفا و کارای بقیه
ای کاش هیچ کس در این دنیا هیچ دردی و تجربه نمیکرد
همه خوشحال و شاد بودن
بدون هیچ درد و مشکلی
مرسی که تا اینجا پیام منو خوندین
می دونی من خوب درکت می کنم من ۱۸ سالم بود چون مریضی سختی گرفتم نتونستم کنکور بدم بعدش رفتم بدون کنکور وارد دانشگاه شدم دو سه سال که درس خوندم سال اخر بابام مجبور شد انتقالی بگیره بیاد شهرستان منم شرایط تنها بودن نداشتم انصراف دادم اومدم شهرستان سال بعدش تو همین سن ها تو بودم رفتم دوباره امتحان دادم رفتم دانشگاه همه همکلاسیام ازم بزرگتر بودند دوباره از اول خوندم و مدرکم با هر سختی بود گرفتم/این و گفتم اگه دوست داری درس بخونی هیچ وقت دیر نیست شروع کن الان /من الان سی و هشت سالمه دارم دوره های برنامه نویسی رو می رم تا طراح سایت بشم و اصلا نا امید نیستم خیلی ها تو سن من سر کار هستند و درامد بالا دارند و زندگیشون جمع کردند ولی اونا شرایط زندگی من و نداشتند/شرایط زندگی ادم ها با هم فرق داره /هیچ وقت نا امید نباش و از تلاش دست برندار
چقدر این حرفات منه هشت نه سال پیشو توصیف میکنه دقیقا همین بودم باورم نمیشه انقدر به هم شباهت داریم . من از سن پونزده سالگیم رفتم تو کار تخصصی میکاپ و شینیون و این چیزا و در اون زمان حدود پونزده میلیون خرج کردم و تهش وقتی ۱۸ یا ۱۹ سالم بود بدجور زمین خوردم از همه لحاظ یعنی صفره صفر شدم هیچی نداشتم و بقیه ای که همش موفقیتامو میدیدن همشون تو اون دوره منو زیر پاشون لهه کردن و حتی کلی حرفای نیش و کنایه دار بهم میزدن انگار که یه عقده ی طولانی مدتو داشتن خالی میکردن .. من اون زمان خیلی حالم بد بود کم کم سعی کردم همون کارمو از نو شروع کنم و به طرز عجیبی مشکلاتم حل شدن و صد البته تو دوره نا امیدیم یه چیزی که باعث شد انگیزه بگیرم حالا نمیدونم اعتقاد داری یا نداری این بودش که به صورت رندوم شروع کردم هرشب زیارت عاشورا رو خوندم و احساس میکنم همون باعث شد زندگیم درست شه..
میدونی سختیش برام اینه که کسایی که بهشون اهمیت میدم و دوسشون دارم من رو تحقیر میکنن
انگار نه انگار که آقا من یک دختر جوانم
غرور دارم
شخصیت دارم
چون بچه ی اولم باید همه چیز رو درک کنم
بپذیرم
جلوی آبجی و داداشم شخصیتمو خورد میکنن
که یک بچه ده یا یازده ساله خیلی راحت بهم بی احترامی میکنه
داداشم خیلی راحت بهم بعضی وقت ها فحش میده
اگه دعواشون کنم باز هم میان من و دعوا میکنن
که تو بزرگتری
تو اِلی تو بلی
چمیدونم اون در دوران بلوغه زود عصبانی میشه
انگار من یک خانم ۸۰ سالم که کل دنیارو تجربه کرده و الان باید سکوت کنم چون بزرگم
میگن تو خودت جوری رفتاری کروی که اونا بهت احترام نمیزارن
یعنی چی واقعا ؟ مگه من غرور ندارم
میاین شخصیته من و جلوی خواهر و بردارم خورد میکنین بعد بهم میگین من کاری کردم که احتراممو نگه نمیدارن؟
خب معلومه که وقتی میبینن پدر و مادر خودشون به بچه ی بزرگ خونه احترام نمیزارن
اونا هم که کوچیکترن احترام نمیزارن
واقعا برام سخته
قلبمو به درد میاره
از کسایی که دوسشون داری همچین رفتارهایی ببینی
چطوری آخه ازشون بگذرم ؟
میدونی سختیش برام اینه که کسایی که بهشون اهمیت میدم و دوسشون دارم من رو تحقیر میکنن
انگار نه انگار که آقا من یک دختر جوانم
غرور دارم
شخصیت دارم
چون بچه ی اولم باید همه چیز رو درک کنم
بپذیرم
جلوی آبجی و داداشم شخصیتمو خورد میکنن
که یک بچه ده یا یازده ساله خیلی راحت بهم بی احترامی میکنه
داداشم خیلی راحت بهم بعضی وقت ها فحش میده
اگه دعواشون کنم باز هم میان من و دعوا میکنن
که تو بزرگتری
تو اِلی تو بلی
چمیدونم اون در دوران بلوغه زود عصبانی میشه
انگار من یک خانم ۸۰ سالم که کل دنیارو تجربه کرده و الان باید سکوت کنم چون بزرگم
میگن تو خودت جوری رفتاری کروی که اونا بهت احترام نمیزارن
یعنی چی واقعا ؟ مگه من غرور ندارم
میاین شخصیته من و جلوی خواهر و بردارم خورد میکنین بعد بهم میگین من کاری کردم که احتراممو نگه نمیدارن؟
خب معلومه که وقتی میبینن پدر و مادر خودشون به بچه ی بزرگ خونه احترام نمیزارن
اونا هم که کوچیکترن احترام نمیزارن
واقعا برام سخته
قلبمو به درد میاره
از کسایی که دوسشون داری همچین رفتارهایی ببینی
چطوری آخه ازشون بگذرم ؟
اخ خیلی خیلی درکت می کنم گاهی اوقات پیش میاد عزیزترین و نزدیک ترین فرد درکت نمی کنه و احترام نمی زاره بعد وقتی نزدیک ترین فرد احترام نزاره بقیه هم نمی زارن ببین خیلی از ادم ها تو این شرایط قرار میگیرن به نظر من ما ادم ها رو نمی تونیم تغییر بدیم ولی خودمون می تونیم تغییر بدیم برو تو این زمینه ها چند تا کتاب روانشناسی پیدا کن بخون مخصوصا کتاب های درباره اینکه چکار کنیم رفتار دیگران رو ما اثر نذاره من خودم خیلی رو خودم کار کردم و تقریبا تونستم خودم قوی کنم در مقابل حرف ها دیگران
من نمیگم اونا حمایتم نمیکنن
حمایتم میکنن
دستشون هم درد نکنه
ولی اینجوری هم با من رفتار نکنن
من دختری درس خونی بودم
حالا در دوران نوجوانی یا اوایلی که داشتم وارد دوره ی جوانی میشدم اشتباه کردم
درس نخوندم
چرا برای کارایی که الان در حقم میکنن منت میزارن رو سرم ؟
بعد میگن ما منت نمیزاریم
اشکمو در میارن بعضی وقت ها
واقعا الانا نمیشه رفت باهاشون دو کلوم حرف زد
بیشتر اوقات یا سرزنشم کردن یا گذشته امو کوبیدن رو سرم
تو فکر کن من با آبجیم سره یک موضوعی داشتیم بحث میکردیم
خواهریم دیگه
بابام میاد منو و ابجیمو با کمربند میزنه که اون آبجی و داداشه کوچیکتره منم متوجه بشن
خب یعنی چی ؟
چرا منو میزنی ؟
چون بزرگترم
ببین تو دیگه با رفتار بقیه کار نداشته باش رفتار خودت و با بقیه تغییر بده حتما این کار و کن
من نمیگم اونا حمایتم نمیکنن
حمایتم میکنن
دستشون هم درد نکنه
ولی اینجوری هم با من رفتار نکنن
من دختری درس خونی بودم
حالا در دوران نوجوانی یا اوایلی که داشتم وارد دوره ی جوانی میشدم اشتباه کردم
درس نخوندم
چرا برای کارایی که الان در حقم میکنن منت میزارن رو سرم ؟
بعد میگن ما منت نمیزاریم
اشکمو در میارن بعضی وقت ها
واقعا الانا نمیشه رفت باهاشون دو کلوم حرف زد
بیشتر اوقات یا سرزنشم کردن یا گذشته امو کوبیدن رو سرم
تو فکر کن من با آبجیم سره یک موضوعی داشتیم بحث میکردیم
خواهریم دیگه
بابام میاد منو و ابجیمو با کمربند میزنه که اون آبجی و داداشه کوچیکتره منم متوجه بشن
خب یعنی چی ؟
چرا منو میزنی ؟
چون بزرگترم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
53 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
