تو را دوست دارم…
نه مثل عادتهای روزمره،
نه مثل تکرارِ نفس کشیدن
تو را دوست دارم
مثل لحظهای که آسمان،
برای اولینبار،
ستارهای را بوسید
تو را دوست دارم
با تمامِ بیقراریهای جهان،
با تمامِ شعرهایی که هنوز گفته نشدهاند،
با تمامِ واژههایی که در گلو ماندهاند
و فقط برای تو معنا دارند
تو را دوست دارم
نه فقط برای بودنت،
بلکه برای آن چیزی که در نبودت
از من باقی نمیماند…
❤️A❤️