این اولین دوست مجازی منه و من واقعا از ته ته ته دلم خیلییی دوسش دارم با وجود اینکه اصلا شبیه هم نیستیم از هیچ لحاظ و با دردل نمیکنیم ولی من واقعااا دوسش دارم یعنی وقتی میاد ازم راهکار دبذارم و کمک میخواد به هر نحوی شده کمکش میکنممم یعنی شدهه برا دلداری اصولی و اینکه چه جمله ای بگم نترسه و... از چت جی پی تی و کلیی برنامه استفاده میکردممم حتی گاهی مشاااور تو موقع جنگ ما شهرستان بودیم اون تهران خداااشاهدههه تا صبح چجوری بیدار موندم تا نترسههه و نگران بودمم موقع ملی شدن نتتت اصلااا دیوونه شده بودممم که خبری ندارم ازش باورتون میشه بعد نت بین المللی 12 تا چیام بهش داده بودم و نگرانش بودم و اون آنلاین بود و جواب نمیداد تا هفته بعد دو کلمه گفتت و رفت منم دیگه مزاحم نشدم بعد اومد دردل کرد و حرف زدیم و... و صمیمی تر شدیمم و نزدیک تررر اما انگار هیچوقت حوصلمو نداره من همیشه تا پیام میده دو ثانیه بعد جواب میدم خیای بهش اهمیت میدم اماا کلا وقتی نوبت من میشه حرف بزنم نه شارژ داره نه حوصله داره نه اصلا براش مهمه... آخهههه چراااااااا
بنظرتون اضافی ام؟ و داره فقط تحملم میکنه؟
