دوس ندارم یه مادر روانی و افسرده بشم ولی زندگی اصلا باهام خوب تا نمیکنه حتی انقدر حقیر شدم که یه نفرو ندارم باهاش درد و دل کنم میام تاپیک میزنم که بتونم با یکی حرف بزنم
خیلی میترسم این ناراحتی و افسردگی رو بچم اثر بزارهذ
بدن سالم باشه روح هم تازه میشه
شروع کنید هر صبح ارده و شیره بخورید...افسردگی کم کم میره
شربت زعفران از عطاری بخرید همیشه بخورید
افسردگی قطعا میره و روان و ذهن گرم میشه و تحملتون خیلی بیشتر میشه
آره میفهمم چی میگی مشکلات زندگی انقدر زیاده که آدم رو خیلی عصبی میکنه ،من خودم آدم خیلی صبوری بودم ولی حجم مشکلات صبر آدم رو هم کم میکنه ،برای حل عصبی بودنت باید ببینی کدوم بار ذهنی سنگینی که تو رو آزار میده؟ نمیتونی حلش کنی ازش دوری کنی،تا روحیه خودت بهتر بشه
تازه ام اس گرفتی؟
من 15 ساله دارم
[QUOTE=384491831]حس میکنم دیگ نمیتونم ادامه بدم خیلیییی خسته شدم [/QUOTE
ببین همه ی انسان ها تقریباً به همچین جایی میرسن و هیچ کس هم به طور مطلق نمیتونه اون یکی رو درک کنه چون مشکلات متفاوت هستن ،بیماری جسمی واقعا سخته اما اگه قابل کنترله بازم جای شکرش باقیه،دیگه چه چیزهایی هست که اذیتت میکنه ،از چی خسته ای بیشتر؟
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
58 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز