میفهمم سخته عزیزم ولی باید تلاشتو بکنی،از زمانهای کم شروع کن،روزی نیم ساعت وقت برای پیشرفت خودت بذار،بعد بیشترش کن،باور کن نتیجشو میبینی.مهمتر از همسرت،خود شما به باور و اعتماد به تواناییهات میرسی،وقتی از این پیله دربیای و بالهاتو باز کنی،یه پروانه ی قشنگ میشی که شوهرت اونموقع ارزش و منزلت شما رو متوجه میشه.تا به خودت احترام نذاری همسرت هم احترام نمیذاره.
فکر عذاب وجدانو ... هم کلا از سرت بیرون کن.این حرفا هیچ فایده ای نداره جز اعصاب خوردی تو.