به بدترین شکل ممکن حقیر و خار و خفیفت میکنن، به بدترین شکل ممکن دلتو میشکونن و بال و پرتو و ذوق و شوق تو میگیرن با سخت گیریاشون تبدیلت میکنن به ی آدم گوشه گیر افسرده خجالتی..اما بازم دوسشون داری چقدر عذاب آور و فریبنده س اگه انقد دوسم دارن چرا عذابم میدن؟ اگه دوسم ندارن چرا گاهی وقتا براشون مهم میشم ؟ جالبه برام شمام درک میکنید ؟