کوییک

تکیه به عرش داده ای به این زمانه خیره ای چه قلب های سوخته چه روزگار تیره ای خیره به پست تر شدن خیره به خیره سر شدن خیر به حمله ور شدن خیره به خون جگر شدن به این همه فراعنه به برده داری نوین به خوردن تن جنین به این قساوت زمین مدرسه های بی پناه دخترکان بی گناه بیا کمک رسیده آه سنگدلان روسیاه دریده گان پر غضب دهان نجس و بی ادب مریض و واجب المطب قماش تجزیه طلب پشت به ساحت وطن در التماس اهرمن نمیزنی چرا بزن آه وطن وطن وطن صبر چگونه میکنی بر این همه جفا علی بغض چگونه میخوری یاد بده به ما علی