🌸
غم انگیز ترین و البته جامع ترین تعریف رو از رفتن آدما و تاثیرشون توی زندگی ما، فاضل نظری داره. یه جایی میگه:«رود رفت، اما، مسیر رفتنش را جا گذاشت». همه ی آدمایی که یه روزی کنار ما بودن، و از یه جایی به بعد مسیرشونو از ما جدا کردن. دیگه روی هیچکدوم از نیمکتایی که با هم لم داده بودیم نمیتونیم بشینیم، دیگه از تموم مسیرهایی که با هم رفتیم نمیتونیم برگردیم، دیگه هیچوفت آهنگایی که با هم گوش میدادیم رو نمیتونیم بشنویم. چون روی تک تک چیزهایی که با هم تجربه کردیم دیگه تا همیشه یه رد پا هست، یه مسیر. چون آدما میرن ولی، مسیر رفتنشونو برای همیشه جا میذارن.
تا بپیوندد به دریا، کوه را تنها گذاشت
رود رفت اما، مسیر رفتنش را جا گذاشت
«فاضل نظری»