خیلی بد که کسی رو نداشته باشی باهاش درد و دل کنی از غم هات ناراحتی هات و.... بگی حتی نمیتونم به خانواده بگم چون قضاوت و دعوا میکنن
خلاصه امیدوارم هیچ کسی هیچوقت حس تنهایی نکنه :)
حس این که کسی به حرفاش گوش نمیده
کسی رو نداره که باهاش حرف بزنه و از غم ها و خوشی ها بگه
اگه از غم ها بگی تنهات میذارن چون به مزاج کسی خوش نیست :)
و همیشه مجبوری غم هات رو پشت یه نقاب شاد جا بذاری و لبخند به لب داشته باشی
