خودم:
من از نبودت غمگین نبودم...
حتی رفتنت مرا داغدار نکرد...
من از این غمگین بودم که به هنگام رفتنت...
هیچ زخمی از جنگیدن برای من روی تنت نبود...
در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست...
می رسم با تو به خانه از خیابانی که نیست...
شما هم بنویسید برامون
چشم من چشم تو را دید ولی دیده نشد
من همانم ک پسندید و پسندیده نشد
بر لب جوی بنشینو گذر عمر ببین
خواب دیدم برگشتی. صبح پاشدم صدقه دادم
اگر برای ابد
خیال دیدن تو
نیفتد از سر من چه کنم!؟ :)💔
دلبسته به تو بودم و غمخوار،نبودی
افسوس که دل دادم و دلـدار نبودی
از سادگیـم سـفرهٔ دل نزد تو شد باز
محـرم شـدی و حافظ اسـرار نبودی
دلرا بهتو دادم کهشَویصاحب قلبم
عشق تو هوس بود و خریدار نبودی
هر بار که غـمهای تو مـهمان دلم بود
محـتاج تریـن بودم و یکـبار نـبودی
ای داد که تو هـمدم و هـمراه نبودی
هـمـخانـه مـن بودی و انـگار نبـودی:)!
دیدم که کسی برنداشت نعشم از زمین.
خود نعشه خود به شانه کشیدم گریستم
من آن بودم که میگفتم به هر پرسش دو صد پاسخ
کنون گر نام من پرسی جوابش را نمیدانم 🙂🙂
تو با گذشت زمان با وفا نخواهی شد
صبور ماندن من بی فایده است
ای آنکه دوست دارمت ولی ندارمت
جایت تا همیشه در قلب من درد میکند
رویاهایمان گم شد میان حقیقت های تلخ زندگی😔..
آبی تر از آنم که بی رنگ بمیرم
از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم
من آمده بودم که تا مرز رسیدن
همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم
تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم
شاید خدا خواست که دلتنگ بمیرم
این شعر بی مخاطبه برام ولی دوسش دارم
