غمگین ترین متن جمله یا بیت شعر که شنیدید

زنی را میشناسم من که می‌میرد ز یک تحقیر

ولی با خنده می‌گوید که این است بازی تقدیر

می تَوان در سِنِ کَم مانند یک انسان پیر

 قامَتی خَم، دستِ لَرزان، دَردِ بسیاری کشید.️

این بیت صائب تبریزی:

اگر نمی چکدم خون ز دل غفلت نیست

که نم ز تندی آتش درین کباب نماند!

پله ها در پيش رويم ، يک به يک ديوار شد

زير هر سقفی که رفتم ، بر سرم آوار شد

خرق عادت کردم اما بر عليه خويشتن

تا به گرد گردنم پيچد ، عصايم مار شد

اژدهای خفته‌ای بود ، آن زمين استوار

زير پايم ناگه از خواب خرون ، بيدار شد

مرغ دست‌آموز خوشخوان کرکسی شد لاشه‌خوار

و آن غزال خانگی برگشت و گرگی هار شد

گل فراموشی و هر گلبانگ ، خاموشی گرفت

بس که در گلشن ، شبيخون خزان ، تکرار شد

تا بياويزند از اينان ، آرزوهای مرا

جا به جا در باغ ويران هر درختی دار شد

زندگی با تو چه کرد ، ای عاشق شاعر ! مگر

کان دل پر آرزو ، از آرزو ، بيزار شد

بسته خواهد ماند اين در ، همچنان تا جاودان

گرچه بر وی کوبه‌های مشت مان رگبار شد

حسین منزوی

چه کسی حرف مرا می فهمد؟

چه کسی درد مرا می داند؟

در پس پرده ی اشک چشمم

چه کسی راز مرا می خواند؟

چه کسی واژه ی تنهایی را

در دل غم زده ام می بیند؟

با سر انگشت محبت چه کسی

قطره ی اشک مرا می چیند

سال ها غیر خداوند بزرگ

هیچ کس از غمم آگاه نبود

توشه ی زندگیم در همه عمر

جز غم و غصه ی جان کاه نبود

مرگ یک روز و یا یک شب سرد

چشم غمگین مرا می بندد

شاید آنجا پس از این رنج و عذاب

سردی گور به رویم خندد

زندگی هرچه بود از من گرفت دیر فهمیدم که گیتی رهزن است

من مانند یک جراحت سطحی‌ام که درد دارد اما مهم نیست

حال شاهی بی پسر دارم ک شبها پشت کاخ

رازهای سلطنت را مینویسد روی خاک.

حال ما را اگر نمی‌دانی، عقربی را دچار آتش کن

چرا

هر شعری که میبینم زخم وجودمو تازه می‌کنه😞