مادرانه

بله حرفاتون کاملا درسته

میفهمم شرایطتون سخت بوده

من هم زندگیمو دوست دارم و براش تلاش کردم..پشت همیرم بودن تا رسید به اینجا..وگرنه از اول هم با وجود گریه های مامانش حاضر نمیشد درس بخونه برا تخصص

برا همین خانواده اش قدردان هستن..خودش هم میگه من مدیون تو هستم که سه سال پشت سر هم کمک کردی درس بخونم و قبول بشم

ولی خب من سی و یک سالمه احساس میکنم جوونیم داره میگذر و من نمیتونگ ازش استفاده ای بکنم

خودم هم ارشد مهندسی دارم بسیار درسخون و زرنگ بودم ولی الان تبدیل به یه زن خانه دار که مدام پی گیر کارای خونه است..خودم آدم منظم و حساسی هستم سعی میکنم هم خونه زندگی تمیز باشه هم آشپزیم خوب باشه برا همین زیاد وقتی برام نمی مونه

اضافه وزن دارم باید پنج شش کیلویی کم کنم نمیتونم برم ورزش حتی

خیلی سختی کشیدیم برا خرید خونه..میگم دیگه پنج سال و خرده ای تو روستاها بودیم اسمشون شهر بود ولی در حد روستا بودن

البته همه پنج سال پشت سر هم نبود..منقطع بود

آدم نمیتونه از شهر بزرگ بره و زیاد تو فضای روستایی اونم از نوع کویریش بمونه

بله بعید نیست انگار از مامانم مخفی میشه..دوس نداره زیاد دور و برش باشه

البته مامانم هم رفتار سردی باهاش داره

ملاکاش برا داماد اصلا تو همسرم نیست

من خودم با همسرم آشنا شدم و بسیار هم احساس قرابت دارم باهاش

ولی مامانم درک نمیکنه منو

رشته من مهندسی پزشکیه

فکر نکنم بشه کار پاره وقت داشته باشم

البته بلافاصله بعد ارشد بچه دار شدم و دور شدم از فضای کار

مخصوصا به خاطر شهرستان رفتنا کلا بی خیال کار شدم

نمیدونم روم نمیشه از کسی کمک بخوام

حتی پدرشوهرم خواسته کمک مالی هم بکنه گفتیم نیازی نداریم

میتونم از پس زندگی بربیام با یه کمی از خودگذشتگی خودم و همدلی همسر

بیشتر مشکلات رو مامانم بولد میکنه بنده خدا

بله درسته

خدا خودش کمک کنه این چند سال هم بگذره

نگران بچه هام هستم که باباشونو زیاد نمیبینن و وقتی نداره براشون بذاره

من که سعیمو میکنم همه چی خوب باشه تا خدا چی بخواد

سلام مجدد

چقدر زندگی هامون شبیه به همه

شوهر منم طفلی لاغره..کلا تیپش اینه..هر چقدرم بخوره بازم لاغره..قدشم متوسطه..کلا بین خواستگارای من فقط یکیشون قدبلند بود که اونم شورشو دراورده بود قدش یک و نود به بالا بود..

حالا مامانم میگه کوتاهه و لاغر..من ۱۶۲ ام شوهرم ۱۷۰..ولی خب کلا مامانه دیگه چه کارش کنم داماد ۱۸۰ با بالا میخواسته

یه مشکل دیگه ام کم حرف بودن و یه مقدار مغرور بودن شوهرمه..زیاد با کسی گرم نمیگیره

وای که چقدر من از این بابت حرف شنیدم

هنوزم که هنوزه ادامه داره

راستی منم تقریبا همسنم ۳۱ سالمه

من به مامانم نمیتونم بگم بچه ها رو نگه داره چه رسد به مادرشوهر جان..

کلا قدیم مامانا از خودگذشته تر بودن

مامانای امروزی نوه ها رو تر و تمیز و مرتب و بی دردسر میخوان

منم روزای عقدم خیلی تلخ گذشت به حدی که الان نمیتونم عکسای اون دوران رو نگاه کنم حتی

خیلی اذیت شدم و حرف شنیدم..همسر منم خودشو خیلی کشید بالا چه از نظر مالی چه تحصیلی و چه اخلاقی..خیلی چیزا یادش دادم که اینجور باش اونجور نباش

ولی خب خیلی چیزا ذاتیه انگار بقیه نمیتونن زیاد دستکاری کنن،واقعا نمیشه تغییر بدی همسرت رو..

به هر حال در کل من از همسرم راضی ام اگر مامان دخالت نکنه زندگیم آرامش داره..ولی خب دست بردار نیستن خانم