آره قبول دارم که همه مثل هم نیستن وهمیشه توهرجاوهرشغلی هم آدم خوب هست هم آدم بد ولی یه نمونه اینکه یکی از همسایه های ماهم آقای دکتر تویکی ازاین سفرهای کاری و...بایکی دیگه ازدواج کرد،فقط به این یکی نفقه میده وخرج زندگی، ماقصدمون دلسردکردن نیست فقط داریم میگیم استارتر عزیز حواسش باشه برای شوهرش مادری نکنه و اینکه خودشو همسطح با شوهرش ارتقابده فقط خونه داری نکنه به فکرخودشم باشه.انشااله که زندگیش پایدار باشه وخوشبخت،البته باتدبیروتلاش خودش وتوکل برخدا
بله واقعا پزشکی اسمش دهن پر کنه ولی سختی هاش خیلیه
تازه تخصص تموم بشه دو سال طرح دارن مجدد
بعدشم دوس داره اول کارشو از شهرستان شروع کنه پس انداز کنه بعد بیاد شهر خودمون..
اوه راه سختی پیش رو هست
از الان نگران بچه هام هستم که مدرسه ای میشن و باید دور بشیم از خانواده هامون
واقعا تمام تلاشمو میکنم که ببینه خوشبختم و ناراحت نیستم..واقعا هم به خودم باشه این شرایط سخت رو تحمل میکنم..طوری میشه که حتی خانواده همسرم هم خیلی بهم محبت میکنن و حس دلسوزی دارن بهم..خواهر شوهرام پشتم هستن و میگن میفهمیم داداشمون کم کاری داره ولی خب چون شوهرم مغروره کسی جرات نداره خیلی بهش چیزی بگه
منم مدام سعی میکنم از خوبی های همسرم بگم ولی نمیدونم چرا مامانم باور نمیکنه و همش نقاط تاریک زندگیمو به رخم میکشه
ناراحت هم که میشم بدتر میکنه
پریروز همسرم از بیمارستان آمد و بلافاصله رفت برا استراحت..گوشیشم دستش بود یکی دو ساعت بعد در اتاق خواب رو پسرم باز کرد من به مامانم گفتم در رو ببندین که خوابه سروصدا هست اذیت نشه
مامانم تو آینه دیده بود گوشی دست شوهرمه و بیداره
ناراحت شده که چرا وقت برا گوشی داره برا تو و بچه هاش نه..
نمیدونم چه کار کنم به نظرم حرف مامان هم درسته
نمیدونم من تو شرایط شما نیستم ولی حس می کنم یه مقدار سخت می گیری
منم الان 9ساله تو شهر غریبم هیچ کمکی ندارم تو بارداری سخت تنها بودم
برای بعد زایمانم فقط چند روز مامانم اومد و بعد تنها بودم همسرم مرخصی نداشت منم ناوارد خیلی بهم سخت گذشت ولی سختی ها تموم میشه
غربت سخته مخصوصا اگر بخواهی ازش بترسی ولی اگر با شرایط کنار بیای دنیا سهلتر میگذره
خدا رو شکر که همه وضعیت شما رو درک می کنند از مهد کودک و پرستار و کارگر هم میتونی کمک بگیری
ان شاء الله خوشبخت باشید
باز خوبه شما تونستید خونه بخرید ما تو این شش سال بعد ازدواج تهران بودیم پس انداز چندانیم نداریم چون بیشترش صرف پایان نامه و سربازی شوهرم شد احتمالا قبول شه زندگیمون سخت میشه
من حس می کنم شوهرت واسه اینکه پیش مادرت نباشه رفته تو اتاق با گوشی. نمی دونم چرا تو این زمونه مادرا به جای اینکه به فکر استحکام زندگی بچه هاشون باشن بیشتر می خوان با حرفاشون دورشون کنن من اگه جای شما بودم کمک گرفتن از مادرم رو کم می کردم
من نمی دونم مدرک شما چیه ولی حتما یه وقتی برا خودت بذار. من از یک سالگی بچم هفته ای چند روز چند ساعت سرکار میرم حالم رو خیلی خوب می کنه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-14 ثانیه پیش
-8 ثانیه پیش
-6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز