زمانه دوخت لبم را ، به ریسمان سکوت
که عهد ، عهد غم است و زمان ، زمان سکوت
_شهریار
ای سایه صبرکن که بر آید به کام دل
آن آرزو که در دل امیدوار توست...
که قیمتم بشناسد به امتحان سکوت
منی که خاک نشین بودم از تجلی عشق
گذشته ام از فلک هم به نردبان سکوت
نهفته باید و و بنهفتم آنچه را دیدم
ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه میپنداشتیم
شعر از حامد عسگری عزیزه
خیلی دوسش دارم
وقتی بهشت عزوجل اختراع شد
حوا که لب گشود غزل اختراع شد
در چشمان خسته ی مردی نگاه کرد
نزدیک ظهر بود بغل اختراع شد
آهی کشید و آه دلش رفت و رفت و رفت...
تا هاله ای به دور زحل اختراع شد
حوا بلوچ بود ولی در خلیج فارس
رقصیدُ؛در حجاز هُبَل اختراع شد
درد یعنی بزنی دست به انکار خودت
عاشقش باشی و افسوس گرفتار خودت
درد یعنی که نماندن به صلاحش باشد
بگذاری برود....آه.....به اصرار خودت
دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزاران آفرین بر غم باد
دردیست به غیر مردن کان را دوا نباشد
پس من چگونه گویم ماین درد را دوا کن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
50 ثانیه پیش
50 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز