ازدواج

عزیزم چه قضاوتی کردیم؟

شما نذاشتی خودش چی ؟ یعنی خودش نمیتونه بره بگه مادر من شما جایگاهت جداست و من میخوام تشکیل زندگی بدم و با دختری که دوسش دارم ازدواج کنم 

ده سال عمرتو گذاشتی اومدیم و اصلأ پسره منصرف شد و با حرف مامانش موافقت کرد اونوقت میخوای چیکار کنی؟

تکلیف خودتو معلوم کن 

بنظر من اگر یک مشاور خبره(نه هر کسی که صرفا مدرک گرفته) تائید بکنه که شما دو نفر مناسب هم هستین، تنها راه ازدواج کردنتون اینه که آقا پسر تنهایی بیاد‌ جلو. بعدش هم برای حفظ ازدواجتون باید کلا رابطه‌تون با همچین انسان بیماری قطع بشه نه اینکه بیفتین توی تله این صحبت‌های کلیشه‌ای که مادره و…

گلی منظورم خود پسره نیس بچه‌ای آینده خودتو میگم

نکته دیگه‌ش هم اینه که شما از سن خیلی کم با ایشون در ارتباطی و احتمالا تنها ارتباط عاطفی هست که با جنس مخالفت تجربه کردی، این یه مقدار ریسک انتخاب احساسی و هیجان‌زده رو در شما میبره بالا.

باز هم میگم از یک مشاور حاذق کمک بگیر که اول خودت رو به لحاظ فردی بسنجه و بعد ارتباطت رو.

این صحبت شما مثل این هست که بشینی با یک نفر که اهل ژاپنه ساعت‌ها فارسی صحبت کنی به امید اینکه متوجه منظورت بشه، در حالیکه اون حتی یک کلمه از حرفایی که میگی توی دیکشنریش نیست.

صحبت کردن با این خانم هم بی‌فایده‌س، نه بخاطر اینکه آدم بد و خبیثی هست، بلکه بخاطر اینکه شیمی مغزش اینقدر بهم ریخته‌س که متوجه یک کلمه از حرفای شما نمیشه.

خواهر عزیز من بخدا منم همین فکرو میکردم ولی گول خوردم و بیچاره شدم، تا تجربه نکنی نمیبینی

رفتار ناخودآگاه همه‌ی انسان‌در بزرگسالی خواه نا خواه در آیینه‌‌ای از رفتار پدر و مادرشون تو بچگیشون هست

از بدو تولد تا ۱۸ سالگی یه بچه هر چه که میبینه و میشنوه جزئی از شخصیتش میشه

درسته در ضمیر خودآگاهش متوجه اشتباهات مادرش هست و نسبت بهش احساس نفرت داره که این خیلی خوبه که آگاهه

اما وقتی میری زیر یه سقف همه چیز به ضمیر خودآگاه برنمیگرده، در ۷۰ درصد مواقع با ناخودآگاهش باهات برخورد میکنه

خونواده‌ی سالم از نظر روانی اصل اول ازدواجه

خواهر باید بری فکری برای خودت کنی اینجا نمیتونم کمکت کنیم

چه راهی؟

مادرش باید درمان شه وقتی نمیشه که هیچی

یا بیاد جلو یا تموم کنید بره

ده سال واسه دوستی کم نیست موقعیت های دیگتم از دست میدی حداقل تکلیفتو با این مشخص کن