اختلاف طبقاتی با دوست پسرم دارم و من دختری بودم که از بچگی توی رفاه بزرگ شدم و هر چی خواستم بابام بهم فراهم کرده و وضع مالی پدرم خوبه و حقیقتا دختر پرخرجی هستم
اوایل که با پارتنرم آشنا شدم بدون شناخت وارد رابطه شدیم و نمیخواستم باهاش جدی شم و محض سرگرمی متاسفانه وارد رابطه شدم و گفتم حوصلم سر رفته که خیلی اشتباه کردم 🤦🏻♀️البته طرز فکر اون هم همینجوری بود
کم کم درگیر هم شدیم و عشق و علاقه وارد شد و به هم وابسته شدیم
الان خیلی دوسش دارم خیلی وابستشم اونم منو دوست داره و بهم اهمیت میده و همه تلاششو داره میکنه
خیلی سعی کردم دختر بسازی باشم
ماشین نباشه کف خیابون باهاش پیاده برم ، سفر باشه هتل لاکچری نریم ، سر تفریحات دو دوتا چارتا کنم کمتر در بیاد و اینطور چیزا … ولی حالم خوب نیست با این روند
به شرایط اوکی و بریز بپاش متاسفانه عادت دارم رک بخوام بگم ماشین خوب و خونه خوب و سفر خوب و پول تو جیبی خوب تو خونه پدر داشتم و الان هی با خودم فکر میکنم اشکال نداره درامد من ازش بیشتر باشه و توی زندگی هم اگه خرج بزرگی پیش بیاد بیشترشو من کمک کنم اما ته دلم یه پارتنری میخوام که از لحاظ مالی ازم بالاتر باشه🥲🥲از طرفی خیلی هم دوسش دارم جدایی سخته برام🥲
