وقتی دانشجو بودم باهاش آشنا شدم خیلی همه چیز خوب پیش می‌رفت هیچ خطایی ازمون هیچ وقت سرنزد عاشق سادگی و پاکی من بود تا اینکه دانشگاه تموم شد و دو سال هم گذشت و من همچنان دوسش داشتم رفته بود سربازی بعدش مادرش نذاشت درسته شرایط کاری چندانی نداشت ولی پدرش همه چیز داشت البته اینم بگم در حد هم بودیم و از لحاظ مالی هم سطح و خوب بودیم من دیدم این دوست داشتن ممکنه مارو به گناه بکشونه و خواستگارهای متعددی داشتم ولی ته دلم با همون پسره بود طوریکه جلو نیومد ولی عاشقم بود به این شک ندارم.گذشت و من ازدواج کردم شوهرمم آدم بدی نیست ولی من نتونستم عاشقانه دوسش داشته باشم البته خودشوهرمم مقصر هست تا حدودی.من تو این سالها خیلی زجر کشیدم شوهرم هیچ وقت بهم محبت نکرد همیشه احساس بدبختی با منه بچمم مشکل داره نگاه میکنم دلم خون میشه خسته شدم از همه چیز.امروز دست بچه هامو گرفته بودم و از خیابون می‌گذشتیم که یهو دیدم ماشین جلویی همون دوست دوران دانشگاهمه زود خودمو گم و گور کردم ولی دلم سوخت اونم ازدواج کرده و بچه هم داره از آشنا ها شنیدم ولی من هیچ وقت من سابق نشدم هیچ وقت الآنم کلی مشکلات دارم تو زندگیم هیچ چیز به من نساخت
زندگی خودش به تنهایی کلی سخت دیگه بخوای به این چیزها فک‌کنی میشه نمک روی زخم سعی کن خودت خودت و خوشبخت کنی قرار نیست کسی تو رو خوشبخت کنه
یه سوال شماهایی که میگین عشق سابق منظورتون اینه که واقعا دیگه دوسش ندارین و فقط در گذشته عاشقش بودین ؟
یا چی؟...
و یه سوالم از شما دارم استارتر وقتی یکی دیگه رو دوس داشتی چجوری ازدواج کردی؟
عزیزم ظاهر زندگی بقیه رو با باطن زندگی خودت مقایسه نکن
عزیزم منم گاهی اوقات که فکر گذشته از خاطرم رد میشه با خودم میگم صد سال دیگه از گندم زار من وتو مشتی کاه به جا میماند آخر همه این غصه ها وخاطرات هیچ ...پس فقط زندگی کن حتی اگه اونجور نشد که تو میخواستی دوباره از اول شروع کن گور بابای دنیا انقد از اول شروع کن تا یه جایی بالاخره حالت خوب بشه
یک به گذشته تا الانت فکر کن به اینکه یک زمانی چه مشکلاتی داشتی و الان دیگه هیچ کدوم نیستن
توکل کن به حضرت رقیه از نازدونه ی امام حسین میخوام گره های زندگیت و یکی یکی با دستهای کوچولوش باز کنه توکلت به خدا باشه
ارسال نظر شما
