سلام

سلام من یک دختر تنها هستم ، تنها که میگم یعنی اینکه کسی نیست مساعل و مشکلات و دغدغه های واقعی ام رو بهش بگم و راهنمایی ام کنه ،تو سایت نوشتم، شوهرم هرچی دلش میخواد بهم میگه از جمله توهین و تحقیر و تمسخر و بی ادبی ، من کلمات زشت رو بدونم نمی چرخه کلمات بی ادبانه، کسی را مسخره نکردم و توهین نمیکنم، عیب های کسی رو به کسی دیکه نمیگم چون ادمش رو ندارم،ولی شوهرم مادرش و خواهراش رو داره باهاشون میگه تحلیل می کنه برا همین بلد شده،سو استفاده میکنه و هرچی هست گردن من می اندازه، اقرار میکنم که کینه اش رو به دل گرفتم تا نندازمش گوشه رینگ ول کنش نیستم ، دیگه نمیخوام عیب پوشی کنم تا هرکاری و هرچی دلش خواست بهم بگه و خیالش راحت باشه ، نقطه ضعفش خانوادش هست ، میخوام جلو اونا و خودش ازش بگم ،بهم بگید چطور حرف بزنم و عیب هاش رو به رخش بکشم ولی وجهه بدی هم نداشته باشه،عصبانی نشم چون من زود عصبانی میشم و اگه عصبانی بشم حق ترین حرف رو هم بزنم دیگه حق با من نیست(خود شوهرم شوخی شوخی همه چی میگه اصلا دلسوز هیچکس به جز خانوادش نیست و خودشون رو ادم خوبه جلوه میدن) ممنونتون