شده داستانی خلق کنید و بعد بشینید کلی گریه و ذوق و اشک و عطف به خرج بدید و بگید خدایا هرکاری لازم باشه میکنم و انجام میدم فقط تو رو خدا شخصیتهای داستان من و بیار توی واقعیت؟
سر همهی داستانام اینطوری میشم خیلی حس خوب و در عین حال واقعا دردناکیه... بعضی وقتا حس میکنم از شدت عشق به نوشتن و شخصیتهایی که در لحظه خلقشون میکنم قلبم میخواد وایسته...