🌱تیکه هایی از کتاب که الان حال منو توصیف میکنه🌱
اما روح من فراتر از روح یک انسان است، این جسم برای من مانند خانه ای کوچک است...نمیدانم چگونه زندگی کنم، زیرا فقط حروف الفبا و ریاضی را به من آموخته اند نه چگونه زندگی کردن، شاید خودشان هم جواب این سوال را نمیدانستند.
🌷🌷🌷🌷🌷🌷
نمیدانستم این نقاب دروغین و این گریم سنگین را تا کی باید تحمل کنم، ولی برای اینکه تو اجتماع باشی، باید مثل خودشان باشی.
🌷🌷🌷🌷🌷🌷
بعضی اوقات احساسی را تجربه میکنم که برای یک انسان محدوده، انگار روحم فرشته و جسمم انسانه، روح من حبس شده...انگار این زندگی برای من ساخته نشده، چه خوب چه بد.