بچه های فامیلاش یعنی پسرای برادرا این خانم سنگ پرت میکردن تو روستاس خونشون بعد پسرم دم در بود اول گفتم بچه ها سنگ نزنین بعد دوباره سنگ پرت کردن منم با زبون محلی خودم گفتم درد به به دلتون دیگه سنگ پرت نکیدبا دو تا حرف دیگه که طایفه ی هستن همش دعوا میکنن گفتم درد ب دلتون بچه های فلانی که همش شما بودین تفرقه انداختین بین فامیلا بعد عمم گفت کین گفتن بچه های پسرای فلانن.دیدم این خانم تو نگو ایستاده پیش دیوار همه حرفا رو گوش کرده منم خیلی عصبی بودم حالا اومد گفته با کی هستی میگی پسرای فلان با پدرمو. عموهام هستی بعداین زنه خیلی زبون درازه و اصلا براش مهم نیست شرم وحیاکنه.حالا مادریکیشون گفته چرا ب بچم گفته درد ب دلت این خودش بچه داره چرا نفرین کرده این حرف من شده بمب تو فامیل درصورتی ک من عصبی بودم از دست سنگا داشتم با عمم درد ودل میکردم چه میدونستم این پشت دیوار گوش میده
حرف بسیار بدی زدید
عذاب وجدان داشتن هم طبیعی هست
وجدان ،
خواهشا کمی روی ادبیات فارسیتون کار کنید
اشتبا کردی حالا اونام دوروز دیگ یادشون میره
حرفات قشنگ نبوده سعی کن خودتو کنترل کنی
الانم بهش فکرنکن ممکنه موقع عصبانیت از دهن هممون ی حرفایی زده شده ک بعدش پشیمون شدیم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
54 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
