بنظرتون تو جامعه ی ما هنوز جانیفتاده که دختر تنها زندگی کنه؟
پدر و مادرم خیلی تو زندگیم دخالت میکنن ، محبتی هم ندارن فقط از نظر مالی منو تامین میکنن...
فعلا موقعیت ازدواجی هم ندارم و ممکنه حالا حالاها نداشته باشم ، اما دلم میخواد زودتر مستقل بشم تا خودم تصمیم گیرنده ی زندگیم باشم. تو فکر بودم از شهر خودمون بیام تهران یا کرج هم کار کنم هم جدا زندگی کنم، حس میکنم چون منبع درآمد ندارم به خودشون اجازه میدن برای همه چیزم نظر بدن، حتی خواستگارهام رو برخلاف نظر من رد میکنن انگار واسه اونا خواستگار میاد نه من
منکه بچه دبستانی نیستم 30 سالمه!!!
