میخوام از تجربه سزارینم بگم.
سزارین یکی از بزرگترین انتخاب های زندگیم بود (واسه منی که دوست داشتم طبیعی زایمان کنم).
حین عمل بیحسی از کمر داشتم و هیچ دردی متوجه نشدم. ولی همون ابتدای بیحسی حالت تهوع شدید و بعدش گرفتگی هر دو بینی رو داشتم که از عوارض داروهای سِرُم بود.
همینا باعث شدند تو اتاق عمل بیقرار باشم و خاطره بدی واسم شد. حتی لحظهای که بچه رو گذاشتند کنار صورتم حالم خوب نبود چون نفسم بالا نمیومد.
بعدش بردنم ریکاوری که خب مدت زمان بستری خیلی کوتاه و خوب بود و مشکلی نداشتم.
بعد از ریکاوری رفتم بخش. دکتر گفت ۱۰ ساعت چیزی نخورم و کامل دراز بکشم و اصلا سرم رو بالا نیارن که سردرد نشم.
با اینکه بیحسیم کامل رفته بود ولی درد اصلا نداشتم. تا اینکه پرستار یه سرم بهم زد و دردا شروع شدند. گفت این برای جمع شدن رحم هست. و خب بعد از اتمام سرم دردش هم رفت.
بعد کلا درد نداشتم تا شب که میخواستم از تخت بیام پایین. پایین اومدن و راه رفتن زیاد سخت نبود.
فردای عمل کمردرد شدید داشتم. سردرد اصلا نشدم.و در کل درد خاصی سراغم نیومد.
ولی الان که یک هفته میگذره جای بخیههام با هر خوابیدن و پاشدن و نشست و برخاست تیر میکشه و واقعا آزاردهندست.
و بیشتر از همه از لحاظ روحی به هم ریختم که چرا بدنم رو شکافتم و نذاشتم سیر طبیعیش رو طی کنه☹️
اگه تاپیکهای قبلی من رو نگاه کنید میبینید که من خیلی دوست داشتم طبیعی زایمان کنم.
تا هفته های آخر یوگا کار میکردم و ماساژ پرینه انجام میدادم. خیلی تحقیق کردم ولی متاسفانه دور و برم همه همش از سختیهای طبیعی میگفتند و حتی دکترم هم از تصمیمم حمایت نکرد. تو نت هم کلی از عوارض طبیعی میگفتند. گشادی واژن و افتادگی رحم و مثانه و...
من پارسال یه بار سقط دردناک داشتم و اصلا از درد زایمان نمیترسیدم ولی متاسفانه بخاطر ترس از عوارض و عدم حمایت دکتر در آخرین ویزیت، سزارین رو انتخاب کردم.
اگه شک دارید به انتخاب سزارین یا طبیعی، حتما عوارض سزارین و محدودیت های بعدش رو در نظر بگیرید.
