سلام بچه ها
من خیلی تنها ام
شاید یکم با گفتن این حرفا حالم بهتر بشه
من تو دوران مدرسه هیچ دوستی نداشتم هیچ کلاس متفرقه ای هم نرفتم
رفتم دانشجو بشم از علاقم بخاطر خانواده زدم و راه دور رفتم
چون هیچ دوستی ندارم پر حرفم ولی گاهی همکلاسی هام مسخرم میکنن دلم میشکنه
فقط معذرت خواهی میکنم و میرم
دارم دق میکنم
فقط گاهی اوقات دوس دارم حرف بزنم اونم چون هیچکی رو ندارم
میترسم بعد ازدواجمم همسرم بهم بگه😭
بخدا من به هیچکس تا حالا پیله نکردم
ولی زیر بار مسئولتای اجباری خسته شدم دوستی هم ندارم
دلم شکسته
من فقط خدارو دارم
روم نمیشه این حرفارو به کسی بزنم
بخاطر ظاهرم که چادر میپوشم اطرافم مذهبی نیستن دیگه بدتر دنبال بهانه ان برا تیکه انداختن
من که کسی رو با حرفام اذیت نکردم چرا همه دعوام میکنن
از کمبود محبت دارم دق میکنم 😭 خجالت میکشم این حرفا رو اینجا میزنم
چرا هیچکی دوسم نداره
