نمیدونم یهو فکرم اومد چرا من این طوریم ۲۴ سالمه شوهر ندارم دلم الان شوهر میخاد
ازدواج نکردن بهتر از شوهر بد هس
خدا ی خوبشو نصیبت کنه
خوشبحالت ک نداری من با این وجود ک همسرمو خیلی دوستدارم ولی حسرت میخورم چرا دارم؟چرا ب خودم فرصت ندادم و تو سن کم ۲۰سالگی ازدواج کردم الان۲۳سالمه پشیمونم اشتباهه ازدواج تو سن پایین دلم برا خوشیام تنگ شده
عزیزم بالاخره ازدواج میکنی، من خودم هیچوقت فکر نمیکردم بکنم، پس الکی الان دلت نگیره، سعی کن همیشه تو هرلحظه از زندگیت لذت ببری، روزای رفتع برنمیگردن،
باورت میشه رستوران و پارک و آخرین باری ک رفتم یادم نمیاد خانوادش پولدار بودن حتی بدون لباساش پرتش کردن بیرون ته ته بیرون رفتنمون وقتیه ک کار داریم اونم بریم ی ساندویچ یا خوراکی بازاری بخریم خونه بابام پادشاهی میکردم الان عین سگ موندم تو این زندگی ای ک لیاقت من نبود همسرم خیلی خوبه ها خیلی هم داره تلاش میکنه ولی مسخره دست فامیل و دوست و آشنا شدم همش آرزو مرگ میکنم پدرمم همه اینارو میبینه و هیچی نمیگه بزرگ‌ترین ترسش اینه من جدا بشم فقط ب فکر خودشه البته خدایی همسرمم خوبه داره تلاش میکنه ازین شرایط خارج بشیم ولی من اینجوری بزرگ نشدم دارم زیر بغض خفه میشم حتی دوستامم تردم کردن بخاطر شرایط زندگیم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز