سلام به همگی ، ۴ ساله با پسری که چند ساله مهاجرت کرده اروپا دوست هستم و خیلی خیلی دوسش دارم و میدونم همین حس رو اونم داره ، ۳۲ سالمه و ایشون ۳۳، تو این مدت خواستگارهای سنتی داشتم که وضع خوبی هم داشتن ولی من رد میکردم چون ک هیچ احساسی نمیتونستم پیدا کنم ، این آقا هم داره همه ی تلاشش رو میکنه که زودتر ازدواج کنیم ولی هربار یه مشکلی پیش میاد ، من خودم شاغلم و استخدام یه اداره ی دولتی هستم ، مشکل سرگیجه و عدم تعادل دارم کمی ، که این آقا از ابتدا در جریان بوده و پذیرفته ، دیشب حرف میزدیم با هم و بحث پیش اومد که ممکنه بخواد یه رستوران کوچیک راه بندازه ، منم گفتم پس اگه خودت کار راه بندازی من دیگه سر کار نمیرم ، که یهو برگشت گفت بیخوووود !مگه میخوام یه نون خور بیارم کنار خودم؟! خیلی ناراحت شدم و تلفن رو قطع کردم ، از چشمم افتاد ، میتونست خیلی منطقی جور دیگه ای این جواب رو بده ، نظر شما چیه ؟ ممنون میشم جواب بدین
فقط بگم بی ادبه
اگه برای خودت ارزش قائلی دیگ اسمشم نیار
وا
منم بودم ناراحت میشدم...نه تنها حرف جالبی نبود بلکه هر دلیلی داشته باشه حرفه نون خور !!! زیادی سنگینه برای ادم.. امیدوارم از دلت دربیاره عزیزم
اینکه بعد از چهار سال نظر ایشون رو در مورد شاغل بودن یا نبودن خودت نتونستی بفهمی واسم بسیار عجیبه
چون موضوعی هست که در سه ماه اول ارتباط در موردش توافق میشه
والا ازچشم منم افتاد این چه طرز فکریه. شاید اصلا شما در آینده بخوای مادر بشی و ترجیح بدی تمام وقت کنار بچت باشی و نری سر کار . چرا باید اینجور برخوردی ببینی .
چه بیشعورانه جواب داده
صحبت کرده بودیم ، توافقمونم این بود ک منم شاغل باشم ، ولی دیشب این حرف پیش اومد ک ممکنه شریکی با دوستش یه رستوران راه بندازه، بعدشم ک من گفتم پس من سرکار نمیرم اگه تو کار خودتو راه بندازی که اونجوری جواب داد، نمیشد بهتر جواب بده؟ فرضا بگه واسه آینده ی خودت بهتره کار کردن یا حوصله ت سر میره یا هر جواب منطقی دیگه ای
اگه خودت دوست داری بری کشور دیگه بنظرم باهاش ازدواج کن اگه نه بنظرم کلا به امید یکی دیگه نرو.اون کشورا زنا و مردا باهم کار میکنن فرهنگشونه
از این به بعد به خواستگارهای سنتی که موارد خوبی هستن بیشتر فکر کن
اگه ذره ای احساس رو کنار بزاری ومنطقت رو بیاری جلو متوجه میشی ایشون آدم یه عمر زندگی نیست وموقع گرفتاری و...حامی و همراهت نمیمونه
ایشون پول براش مهمتره