وقتی یه منظره قشنگ از غروب خورشید یا ماه میبینی و گوشیت رو درمیاری که ازش عکس بگیری ، گاهی متوجه میشی که اصلا اونقدری که تو واقعیت این صحنه زیباست عکس قشنگ نمیوفته ، ولی تو گوشی رو سرزنش میکنی نه ماه و خورشید رو .
پس چرا نمیتونی همین حقیقت رو درباره عکس های خودت که قشنگیشون کامل دیده نمیشه بفهمی؟