ببین کاملا تو شرایطت بودم. ما از آدما انتظار داریم عادل و منطقی باشن در حقمون ولی واقعیت اینه که آدما احساسی عمل می کنن و طرف خودشونن (نمیگم خودخواه چون بار منفی داره. این یه چیز نرمالیه) با گریه و مهر طلبی سعی نکن کاری کنی حقت رو رعایت کنن. اینجوری فرض کن که اینا غریبه اند و خودت باید حق خودت رو بگیری. خانواده نمی تونی همیشه مارو کودک در نظر بگیره و سعی کنه رعایت عدالت کنه. آدم تو خانواده هم گلیم خودش رو خودش باید از آب بیرون بکشه. اگه خواستن عذاب وجدان بدن اینو یادت باشه که اونا خوب مطلق نیستن و طرف خودشونن نه تو و نه حتی جمع. اینو یادت نره نه عذاب وجدان میگیری و نه عصبانی میشی از دستشون.