افسردگی

البته اینم بگم منم خیلی گیر میدم ولی بجای اینکه یه فکری به حال روحیه ام کنه که درست بشم باهام دعوا میکنه امروز صبح هم وسایلشو جمع کرد رفت گفت ازت خسته شدم آرامش ندارم دیگه

توی تفریح و پول دادن و خرج کردن چیزی کم نمیذاره، آدم بدی نیس مهربونه ولی نمیدونم چرا درکم نمیکنه

من خودم میدونم گیر دادن هام الکیه ولی چیکار کنم دست خودم که نیست😔

بهش میگم یه لحظه خودتو بذار جای من، توی سن ۲۶ سالگی در حالی که ۸ ماه بود ازدواج کرده بودم سرطان گرفتم و شینی درمانی کردم موها و زیباییم رو در اون لحظه از دست دادم، لحظاتی که میتونست بهترین دوران باشه واسم چون اوایل ازدواجم بود ولی با سرطان و درد گذشت، الانم با این قرصی که میخورم به گفته دکترم شبیه کسایی هستم که پریود اند و حالات روحیم همونجوریه همیشه.

از همه چیز خستم، دیگه انگار هیچی خوشحالم نمیکنه، این دنیام رو دیگه تموم شده فرض میکنم و منتظرم که زمان مرگم برسه...