دیشب با دلم خلوتی داشتم؛ باهاش حرف و شیرین صحبتی داشتم!
چه شور و حالی داشتم؛ چه خوش احوالی داشتم!
هر چی بین ما بود صحبت وفا بود؛ توی خلوت خونم همش نور خدا بود
چه شور و حالی داشتم… چه خوش احوالی داشتم…
میگفت دل من مهر و وفا پیدا نمیشه؛ میگفت دل من کار منه رسوا چی میشه؟
میگفت دل من خسته شدم خسته ی خسته؛ میگفت دل من عشق و وفا پیدا نمیشه
هر چی بین ما بود صحبت وفا بود؛ تویی خلوت خونم همش نور خدا بود
چه شور و حالی داشتم! چه خوش احوالی داشتم…
گفتم به دلم دست نگهدار؛ بیهوده منو خویش میازار!
تا چنگ به خود پیچی و باشی؛ افسرده و سرگشته در این حال…
تا شیوه خوبان جهان بردن دل هاست؛ این غلغله برپاست!
تا بوده همین بوده و تا هست همین هاست… این غلغله برپاست…
