لطفا همینطوری نگاه نکنین، راهنمایی کنین.
تو تاپیک های قبلیم که دختری بود میگفتم دوسش دارم و کادوم رو قبول نکرد و گفت ارتباط رو در حد همکلاسی نگه داریم، این نمیدونم دقیقا چجوریه.
از تلگرام تو این ۳ ماه ۲ تا بازم آهنگ فرستاده یه هفته قبل اون یکی هم یکم قبل تر. نگاه میکنه تو اتوبوس، البته پنهونی. تو اینستا هم بهش پست میفرستم لایک میکنه😑
این چه مرگشه؟
من قلبا دوسش دارم اما اگه اون منو دوسم نداشته باشه ارزشی نداره دوست داشتنم. اینور هم باز یه دختری هست که احساس میکنم دوسم داره. از نگاه کردنش موقع رفتن و اومدنم، موقع حرف زدنم و خیلی چیزای دیگه. احساس میکنم این یکی بیشتر از اون دختری که دوسش دارم وفادار باشه و دوسم داشته باشه.
منم آدمم. نمیشه که هی غرورمو به خاطر این دختر خرد کنم.
همینطور هم نمیتونم منتظر بمونم و فرصت های دیگه از دستم بره. میدونه که من با بقیه متفاوتم.
چیکار کنم؟ هر روز توی فکرمه، هر روز عذاب میکشم، هر لحظه بهش فک میکنم، لحظه دروغ میشه اما تو هر ساعت راحت ۲ بار به یادم میفته. به آهنگاش گوش میدم، به عکساش نگاه میکنم، تجسم میکنم اگه کارها خوب پیش بره فلان جیزو میخرم واسش، فلان کار رو میکنم واسش، فلان حرف رو میزنم واسش و.....😒😔😑😶 اما به یاد حرفش که میفتم روز به روز سرد میشم، پژمرده میشم. اعتماد نکرده؟ نشناخته؟ تا کی؟
چطور بقیه پسرها سر ملت که کلاه میزارن همزمان با چند نفر حرف میزنن همه دوسشون دارن ، به ما که میرسه کسی نیست. نمیدونم! یا واقعا کسی ازم خوشش نمیاد، یا هم اگه بیاد جلو نمیاد و به نظرم اون دوست داشتن دو قرون نمیارزه.
از تنهایی بیزارم! بیزار.... فکر نمره، فکر پاس کردن واحد هام، فکر کار و پول و مشتری، دلگرفتگیم، تنهاییم و.....خیلی فشار میکشم.دیگه این رو نمیتونم تحمل کنم.
به نظرتون دوسم داره؟ یا بهش امید نداشته باشم؟
