اسی خوندم چیشده..ببین من تو شرایط نسبتا مشابه شما بودم...شاید اوضام خیلی بدتر هم بود چون شوهرم کاملا ازم و خانوادم متنفر شده بود..و من انقدر دوسش داشتم گفتم هرچی تو بگی قبول فقط بیا زندگی کنیم
سخت گذشت بهم ولی نشدنی نبود..الان هم بینهایت دوستم داره و هم ب خونوادم احترام میزاره و همه چی و فراموش کرده
حالا شما صیغش شو....بازم حتی اگه رابطه داشته باشی ضرری نکردی و بااین توصیفاتی ک ازش کردی از عذاب وجدان و دوست داشتن ولت نمیکنه چون اونم وابستت میشه..حین رابطه سعی کن اول خودتو معذب نشون بدی یا چندبار رد کن ولی در نهایت قبول کن چ ایرادی داره؟؟
این نشون میده شما پشیمونی و همه جوره قبولش داری