خانواده ...
واسم واژه عجیبیه درکش نمیکنم من هیچوقت نداشتمشون در حالی که بودن ...
همیشه خودم تلاش کردم خودم ساختم خودم خودم زمین خوردم خودم بلند شدم
هیچوقت پشتم نبودن همیشه جلوم وایسادن همیشه مانعم شدن ولی من بی توجه ب کارا و حرفاشون راهمو ادامه دادم ی راه جدا از اونا
درسته سخت بود ولی شد آسیب روحی بدی دیدم ولی بالاخره با همه بدیا و سختی تونستم و کم نیاوردم
همه تنهام گذاشتن و پشتمو خالی کردن ولی من خدامو داشتم خودمو داشتم ...
من هیچوقت از چیزی دست نکشیدم یا مال من بود یا باید مال من میشد
هیچوقت خودم و کم و کوچیک ندیدم ...
دست کشیدن از چیزی مساوی نابودیه همیشه تلاشتونو بکنید هیچکاری نشد نداره
و در آخر خوشحالم ک خدا صدامو شنید و موفق شدم 💙
