دوستم رئیس یه شعبه از بانکه...ده سال سابقه داره میخواد بیاد بیرون خسته شده میخواد خونه باشه
خالم دبیر خیلی خوبی بود تو ۴۰ سالگی خودشو باز خرید کرد...
چند تا نمونه دیگه اطرافم دیدم..برام سواله که خیلیا براشون سواله استقلال مالی زن و موفقیت میدونن اما خیلیارو میبینم از کار کردن خستن در حالیکه خیلیای دیگه دارن تلاش میکنن وارد بدنه ی شغلی جامعه شن....واقعا دچار دوگانگی شدم...
اینم بگم دوستم اجتماعیه...شغلشم دوست داره ...اما میگه میخوام زندگی کنم با بچه هام لذت ببرم ...چقد۸ صبح بزارمشون پیش پرستار بدم ۴ بیام خسته و کوفته تا شب...
چرا همه از موقعیتشون ناراضی ان؟بهترین کار چیه از نظر شما؟