عزیز دلم
دختر گل
الهی دورت بگردم
تو چقدر ظریفی برای این همه غصه
تورو باید گذاشت تو طاقچه قربون دست و پات رفت
از روز اول اولین تاپیکتو خوندم
حتی یه خط نخونده نمونده
تو داری با متجاوزت زندگی میکنی (میکردی)
اگه برمیگشتی یا اگه طلاق بگیری سالها طول میکشه تا خوب شی
حق داری غم عالم توی دلت باشه
حق داری سردرگم باشی
حق داری یه روز دنبال ناخن باشی یه روز پیرسینگ
تو دنبال حس ارزشمندی خودت میگردی
حسی که همه لهش کردن
تو وسط یه تروما هستی
هیچ کسی هم کمک نیست
نه مادر
نه همسر
نه عمه
نه دوست و آشنا
نه هفت پشت غریبه
باید اول حسابی زاری کنی غمتو باور کنی بعد بقچه کنی بذاری زیر پات و بلند شی
به خودت کمک کنی
خیلی کمک کنی
بعد از سالها که خوب شدی به دیگران هم کمک کنی
تو پای به راه نه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت
خیلی به آینده فکر نکن که چی میشه
فعلا ازین بحران بیرون بیا
راه جدید برات باز میشه
کمر همت ببند
باور کن که ازینجا به بعد خودت باید تصمیم بگیری
تصمیم های عاقلانه
ولی همین تصمیم هارو شاید دیگران نقد کنن
بعدها تایید میکنن اما تو منتظر تایید نمون
با پدرت حرف بزن
ازشون بخواه که اگر جدا شدی شهرتون رو عوض کنید
یه زندگی جدید بساز