چند روزیه دو جوان از نزدیکان فوت شدن و من واقعا متاثر شدم و با خودم میگم یعنی دنیا اینقدر کوچیکه .هیچی ارزش نداره.برای چ چیزایی ک غصه نمیخوریم همه چی فانی هستش .چ غم انگیزه ک با دنیا و آدماش خداحافظی کنی
من مردمو زنده شدم
ده روز توي كما بودم
مرگ خیلی خوبه
عاشق مرگم آرامش داره
هنوز کلمه ب کلمه اون تاپیک خانم دکتری ک از دکترای پزشک قانونی بود تو ذهنمه .
مرگ چیزی نیست مگر پلی که انسان را از زندان سختی و بدبختی ب سمت رهایی و گشایش میبرد
من ثانیه ب ثانیه بهش فکر میکنم
من کاملا آماده ام هیچ دلبستگیی ندارم اما از زنده بودنمم دارم لذت میبرم
بی نهایت میترسم
فقط تنها دلیل ک دوس دارم اونطرفو ببینم اینه ک بابامو ببینم بهش بگم چقدر دلم واسش تنگ شده و دوسش دارم بغلش کنم
آمادگي نداشتم
تازه داشتم زندگي ميكردم
هزار تا تازه ي ديگه
مرگ به خودی خود ترس نداره
بازگشت روح به سوی خداست
ترسی اگر هست ترس گناهانه
و ترس عذاب گناه
کسی که از مرگمیترسه ترس از عذاب کشیدن بخاطر گناهان داره
وگرنه مرگر میشه پیش خدا رفت و ترسید؟
مرگ گشایش هست ولی من میترسم چون حق الناس گردنم دارم😔
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
