بحث بچه نیست! بحث اینه که شوهرت فکر می کنه فقط نظر و احساس خودش هست که مهمه!
فکر می کنه که ما ازدواج کردی که زندگیت وقف این آقا بکنی و در کنار احساس مادری که تو وجودت هست هیچ ارز و اهمیتی نداره!
یه زمان هایی هست به خاطر هورمون ها حس می کنی الان دلت می خواد یه نوزاد تو بغلت باشه و با سینه ات شیرش بدی! یعنی انگار تنها چیزی که فقط تو اون لحظه می خواهی همینه! بعد یه مرد گنده سیبیلو بگه نه تو فقط باید منو بخواهی!!!!!
خخب چیکارش کنم؟ به اصرارم ادامه بدم، کلا همسرم خودخواهه البته فقط در برابر من، مثلا میگه از هیچ کس هیچ توقعی ندارم جز تو. همیشه خوب باش، مریض نشو، ناراحت نشو، گریه نکن تو به پست دیگه گفتم انققققققد قوی هستم که بتونم باز مثل قبل ادامه بدم ولی میترسم یه جایی دیگه کم بیارم. همسرم هم عمرا تغییر نمیکنه. موندم چیکار کنم؟ من پدرم فوت کرد از همه بیشتر به مهمونا و همسرم رسیدگی کردم هنوز بعد ۷ سال فکر میکنم برای بابام عزاداری نکردم
😭😭😭😭😭😭😭😭😭
ااشتباه نکن، به خدا بچه خیلی خوبه، به قول دوستم که یکسال بعد از ازدواج اقدام کرد و الان دو تا بچه داره میگه اگر زن و شوهر اهل خوشگذرونی باشن با ۵ تا بچه هم میتونن، اگرم نباشن که هیچی بدونه بچه هم اوضاع همینه
ما بر عکس شما ،شوهرم عاشق بچه بود از تو نامزدی میگفت،من متنفر ،بهمین خاطرم کشش دادم ،اونم بخاطر من چیزی نمیگفت ،الان بعد ۵ سال دیگه صبرش تموم شده میگه بریم دنبالش من چی کم دارم از دوست و رفیقام،منم هی در میرم،ولی بی نهایت اهل خوشی و هیجانه،من ترررررسسسس دارم از مادر شدن و هزارتا فوبیا دارم😥😔
اتفاقا چون زیادی از خودت مایه گذاشتی دیگه طرفت هیچ حقی برای تو قائل نیست!
انقدر محبت کردی و چسبیدی بهش که فکر می کنه هر کاری هم بکنه هیچ وقت تو رو از دست نمی ده!
این قوی بودن نیست که قید بچه رو بزنی و باز مثل قبل باهاش ادامه بدی! این له شدن در بقیه عمرت هست! مگه تو چند سال تو سن جوونی و باروری می مونی!؟ اتفاقا این ضعیف بودن هست که نتونی به طرفت بگی و ازش مطالبه کنی که تو هم نیازهایی داری! و اون نیاز به مادر بودنه! دیگه دلم نمی خواد از یه خرس گنده مراقبت کنم! دلم یه موجود کوچک و ظریف می خواد که واقعا به مراقبت من نیاز داشته باشه! من واقعا همه دنیاش باشم! نه مثل شوهر که فقط حرف مفت می زنه! بچه این حس می ده که من می تونم خالق باشم می تونم بودنم تو این دنیا تفاوت ایجاد کنه! بچم ثمره وجودم باشه بوی تن منو بدهد! ترس ها و امیدهای منو داشته باشه!
بدنش کوچیکش بو کنم آرامش پیدا کنم!
چند سالته؟ دقیقا تو گذشته منی، ترس مادر شدن، ترس تربیت کردن، ترس این که نتونم، به خدا شرایطش نیست وگرنه میگفتم دو روز بیا تو زندگیم که ببینی الان چجوری پشیمونم. ظرفیت رو ببر بالا، همسرت رو خسته نکن، نذار ذوقش کور بشه، به خدا اگر خسته بشه دیگه هیچی مثل قبل نمیشه. با مشاور صحبت کن، برو پارک بچه ببین تا دلت بخواد من دیگه داغونم که اینجوری دارم میگم، بچه سرگرمی میاره نزدیکی نیاره، حرف مشترک میاره
من داغون شدم، روحم خسته شده ، عاشق همسرمم، چیکار کنم؟ به خدا همه این چیزا رو میدونم ولی به بن بست رسیدم ، از طرفی مطمئننم اگر اصرار کنم ممکنه کلا قید زندگی رو بزنه از طرف دیگه هم میگم اگر صبوری کنم و طاقت بیارم بعد از آوردن بچه خودش پشیمون میشه که انققققققد بهم سخت گرفته
۳۰ سالمه،یه حالت ترس و افسردگی هم دارم که همش برمیگرده ب زندگی خانوادگیم و گذشتم و همسرم چیزی نمیدونه ازین قضایا،وگرنه تا الان ده تا آورده بودم،و بقول شما ب نقطه ای رسیدم که هیچچچچ حرف مشترکی باهاش ندارم اونم نداره،به زور روزو شب میکنیم ،اگه سامو ناهار نبود هیچی نداشتیم بگیم
بببین زنگ بزن ۱۴۸۰، مشکلت رو حل کن، نذار زندگی آیندت مثل زندگی گذشتهت خراب بشه، هممون یه سری شرایط داشتیم که حالمون رو بد میکنه ولی این دلیل نمیشه که لذتهای بعدی زندگیمون رو نخوایم، مادر شدن سخته ولی لذتبخشه، تصور کن ثمره عشق و علاقهت، یه آدم از وجود تو و همسرت جلوی چشمان رشد کنه، تصور کن بهش شیر بدی وقتت رو باهاش بگذرونی، موهاشو شونه کنی، شاهد قد کشیدنش باشی، نگران باشی براش اتفاقی نیفته و ..... همه اینا هم سخته هم لذتبخش. این حسهای خوب با هیچی نمیشه جایگزین کرد.
زندگی من جوریه که همه حسرتش رو میخورن ولی ببین چقققققققدر داغونم که اینجا اومدم زار میزنم. زندگی یه روند طبیعی داره که وقتی خلافش عمل کنی باید چندین برابر انرژی بذاری و تضمینی هم به موفق شدن نیست. نمیگم هدف از ازدواج فقط بچه آوردنه، نه. ولی اینو بدون یکی از مهمترین قسمتهای زندگی همینه.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
12 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
