اصلا مگه کسی هست اینجور باشع😭😭

من که بعد چندسال اومدم سفر همش تو خونه ام کسی جایی نمیبره 😑تنهایی هم نمیشه رفت

من دختر اول خونه بودم بسیار سختگیری میکردم حتی ناخنم رو اجازه نمیدادن بلند کنم و کتک میخوردم...بابام همش می‌گفت درس به چه دردت میخوره می‌خوام شوهرت بدم...نمونه دولتی قبول شدم یکسال رفتم و بعد اجازه نداد چون مسیرش دور بود با کلک پیش دانشگاهی ثبت نام کردم اجازه نمی داد بعد شم منو داد به پسرخالم...حالا اونروز سر یه چیزایی می‌گفت پشیمونم چرا تور رو دادم بهش خواستی تاپیک من رو بخون منم بهش گفتم 16سال پیش منو مجبور کردی حالا چی میگی...بازم شکرت همسرم با همه اشتباه هاتش منو واقعا دوست داره...تو سعی کن صبر و تحمل و پشتکار داشته باشی منو نداشتن یه کاری یاد بگیرم الان نه انگیزه کار یاد گرفتن دارم نه درس خوندن

الان خواهر کو چولوم همسن شماست و همین طوره شرایطش فقط گاهی با مادرم یه کاروانی قم . مشهد میره یا ما میبریمش 

ولی درکل تو خونه محدوده و مثل بقیه دخترا آزاد نیست که بره بیرون و کافه و سینماو

اخی گفتی کار ؟ منم از سر دلسوزی گفتن نرو خودمون خرچت میدیم الان اعتماد به نفس کار ندارم . سالها البته از لجبازی رفتم دنبال کار بار اما جامعه ادمها سنگ اندازی کردن حمایت نکردن الان که دلم میخاد برم کار باورت میشه از کار انگار میترسم اصلا با خودم میگم مهاجرت بهتره اخه اگه کار میکردم الان سرمایه داشتم با کار مگه چقدر در میارم تو این گرونی که ارزوهام و برآورده کنم . خیلی سخته میبینم بقیه کار کردن از اول یا سرمایه دارن من هیچی ندارم 

تموم شد...وواقعن به لطف دانشگاه مستقل شدم .دنیام بزرگتر شد...وقتی رفتم اونجا هیچی بلد نبودم حتی روش خرید کردن ...کارهای بانکی و اداری ....دکتر رفتن ....اونجا تازه یه ادم عادی و نرمال شدم....انشالله یه دانشگاه خوب قبول بشی یه رشته خوب....اگر خدای نکرده امسال قبول نشدی حتمن برو سرکار ...یا کلاسی چیزی برو