مادرشوهر سمی

منم وقتی میرم خونشون یه دوره نیار به ریکاوری روان پیدا میکنم واقعا بهم سخت میگذره

باید همونجا جوابشون رو بدی

اره منم میگم بذار بگن ولی بعد پشیمون میشم

خشم رو باید همون لحظه تخلیه کرد وگرنه مریض میشی

مث سم میمانند خوش به حال حوا مادرشوهر و خواهر شوهر نداشته 

مریم که هیچی خوشبخت ترین بوده که ریخت شوهرم ندیده چه برسه قیافه مادر شوهر 😂😂😂

ای کاش میشد با سم موش نسل اینجور مادرشوهرها رو منقرض کرد.

یاد چند سال پیشم افتادم با حرفات...خیلی گذشت تا بدونم جواب دادن هم دردی ازم دوا نمیکنه نهایتا ریشه کینه رو بیشتر میکنه شایدم اون لحظه دلت خنک شه ولی تهش بیشتر حالت گرفته میشه‌.‌برای من که اینجوری بود منم رفت و آمدمو خیلی کم کردم و جوری وقتمو پر کردم که هر وقت حتی زنگ بزنن بگم یا سر کلاسم یا سر کار...از نامزدیم تا الان هشت سال میگذره قشنگ شش سال اول همش میگفتن نمیای یا کم میای بازم میگن هر چقدم بگم کار دارم ولی برام اهمیتی ندارن ولشون کردم به امون خدا...فقط رسمی باهاشون حرف میزنم و کم میرم میام...جلوی دهنشونو نمیشه گرفت ولی از وقتی جوری برخورد کردم تو جمعشون انگار که مادرشوهری وجود نداره و حرفش رو نمیشنوم اونم کمتر چرت و پرت میگه...تو جمع مثلاااا به شوخی به من و شوهرم گفت اگر فلان کارو نکنین میزنم تو دهنتون منم یه کلیپ به شوهرم نشون دادم و میخندم از ذوق اون کلیپ...مادرشوهره هم منتظر یه جواب بود متوجه شدم نگاهمون میکنه بعد دید چیزی نمیگم ادامه نداد...اینجور آدما منتظرن یه چی بگی یا هوچی گری کنن یا یه چی بذارن تو کاسه ات که دلت بشکنه...آخرین بار که بهم گفت فکر میکنی کی هستی که میگی فلان لباس عروس رو میخوام(حالا من یه لباس عروس متوسط انتخاب کرده بودم)دیگه کلا فقط رسمی ام...ببخشید بلانسبت حیووون ...انگار یه گوسفند یا گاو جلومه که سر و صدا میکنه اصلاااا برام اهمیتی نداره حرفاش و اتفاقا وقتی حرفی میزنن چیزی نمیگم ولی از اونور‌موفق تر از قبل میشم اینجوری میخوابونم تو پوزشون...اگر بخوام ازشون بگم یه کتاب میشه ولی دیگه نمیذارم بهم آسیب بزنه

بعضی وقتا با خودم میگم با وجود مادرشوهر و خواهر شوهر و دارودستش ای کاش اصلا ازدواج نمی کردم  واقعا کنار هم که میزاری تلخی که اینا میسازن از شیرینی زندگی بیشتره ما مگه چن سال عمر میکنیم که اینا پیرمون میکنن آیا با این شرایط سختی که هست  به حد کافی جوانی کردیم،  لباس های مورد علاقمون خریدم ، رستوران های مختلف سفر های مختلف رفتیم ،‌خوش گذروندیم

من به عنوان یه کارمند چندین سال تلاش کردم درس خوندم و دانشگاه رفتم دوری از خانواده کشیدم الان چن تومن پول میگیرم تا سوم ماه نشده مث قربونی قسط وام ها رو میدم تموم میشه اگه لباسی ببینم فقط با حسرت نگاه میکنم و رد میشم  یه گردشی برم بیشتر از طبیعت به پولایی خرج شده فکر میکنم،  چرا ؟ چون پدر و مادرش میگن پسر داریم ولی نمی گن حمایتش کنیم حالا حمایتشون رو نخواستیم چرا در کنار مشکلات و سختی هایی که کمرمون رو می شکنه اینام با توقعات  ،‌باسمی بودنشون قلبمون رو میشکنن آیا واقعا اینا پدر و مادرند؟ حالا من هیچ من دختر مردم چرا باعث میشن موهای پسرشون 

سفید بشه بهشتی که خدا گفته زبر پای مادران است اگه زیر پای همچین مادری هم باشه اون بهشت نیس .