داستان زندگی

داستم فراموش میکردم ک حودا ۱۰ روز پیش شایدم کمتر خاله زهرام گفت نازنین درسته و الکی خر نشو دیگه داغ کردم پیام دادم و با مامانش حرف زدم قرار شد مامانش ی شب بیدار بمونه بهش گوشی بده ب پسر عمومم گفتم دیگه قاط بودم قرار شد شب همو ببینیم ولی نشد گفتم پس بکو با گوشی مامانس پیام بده

چت کردیم اول از خودش خواستم بگه ولی نگعت چیزی😔

بعدش گفتم حتما تا بفهنه ابراز پشیمونی میکنه ولی نکرد با قلدری گفت آره قلیون میکشم بی تی هم میزارم ک قلیون نکشم 

وقتی گفتمم من نمیتونم کنار بیام گفت من ترک نمیکنم باید کنار بیای هروقت دلم بخوا  میکشم هروقت نخوام نمیکشم

قلبم انگار نمیزد این سید سبحان من نبود  رابطمونو تموم شده میدونستم اما چون میش زهرا بودم نمیخواستم جیزی بروز بدم

گوشی مامانش شارژش تموم شد و خاموش شد زهرا اومد بغلم گریه میکرد نازنین تروخدا خوب باش تروخدا قرص نخور محمد رفت تو دیگه نرو باورم نمیشد زهرا زار میزد و من مات نگا میکردم انگار واقعا مرده بودم 

خودمو زدم ب خواب زهرا ولم کرد رفت اما شب من قصد سحر شدن نداشت ب سبحان گفته بودم صبح منتطر جوابتم از ۵ صبح دوباره نخوابیده بیدار شدم خواب با چشمام قهر کرده بود 

وای ک دلم میخواد ب حال بدبختی خودم زار بزنم چقد سخته دلت گیر کسی باشه و از اینکه کنارش خوسبخت بشی دچار تردید باشی اما بدون اون هم نتونی نفس بکسی

زندگیم واقعا معجزه میخواد دعام کنید شاید با دلای پاکتون خدا کمکم کنه

صبح رسید هرچی زنگ زدم محمد حواب نمیداد مراسم صبح تاسوعا شروع شد سید سبحان با شوهر شهلا (شهلا ی سال هست ازدواج کرده اما با اریا نه با یه پسردیگه که البته پشت سر دوتاشون حرفای درستی نیست) و چندتا رفیقای دیگش بودن اومد جلوی ما نشست از بالا نگاهم بهش بود و کل مراسمو اشک ریختم دیدم یگی از دوستاش گوشبشو داد بهش سید سبحانم یکم حرف زد وقطع کرد حسم گفت مسر عموم بود یامش دادم تو الان باهاش حرف زدی گف اره کلک زیر نطرش داری گفتم جلومه جی گفت بهت گف ک سید سبحان گفته بعد زنجیر زنی میام پیشت منم گوشی میدم بهش باهاش بحرفی گل زنجیر زنی و مراسمو اشک ریختم گفتم با خصرت عباس چشمم ب دستای بریده شده توعه نا امیدم نکن

بعد مراسم سبحان رفته بود پیش پسر عموم اما حاصر نشده بو ازش گوشی بگیره و باهام حرف بزنه

داعون شدم ینی هرچی تو دلم بود ب پسر عموم گفتم یهو پیام داد رفت گفتم ب درک منم میرم وسط مراسم پاشدم زدم بیرون ی عکسم دادم واسه مسر عموم گفتم میرم قبرستون الهی همتون بیاین سر قبرم راحت شم لز دستتون

گفتم داغ خودشو رو دلم گذاشت داغ خودمو رو دلش میزارم و رفتم

مهلا و زهرا دنبالم بودن از دور فهمیدم پیام دادم ولسه زهرا میرم مزار نیا میخوام تنها باشم درک کن لطفا 

بچه ها اسم پسر عموم هم اینجا گفتم محمد فک نکنید داییمع 

ن داییم محمدرضا بوده

سر ظهر دقیق یادم نی ساعت چند بود رفتم مزار هیچکس نبود عین دیوونه ها دستامو میکوبوندم رو قبر داییم داد میزدم بسهههه پاشو پاشو ببین دارن با دردونت چیکار میکنن پاشو بفهمن منم حامی دارم پاشو 

سیل اشکام روون بود دور خودم مغز افتاب میچرخیدم و فریاد میزدم بسه تروخدا پاشو پاشو بگو خوابه تا کی قراره دلم بشکنه مگ چون قراره داداش ندارم هرکی هر گویی دلش خواس بخوره پاشو پشتم باش پاشو محمد پاشو تا دستمو نگیری نیای هیچ جا نمیرم پاشو باهم بریم سر هرکی اذیتم کرده داد بزن پاشو بگو پشتمی یگو نمردی بگو دردغه خسته شدم نشستم سرمو گذاشتم رو قبر گفتم حالا ک تو بلند نمیشی پ بزار منم لینجا بخوابم بخدا از ادما خستم شما مرده ها شرف دارید بهشون همین ک تو سکوت گوش میدید خیلی بهتره گریه میکردم محند بزار بیام پیش تو و عزیزجون خستم از بی پناهی من اگ مامانجونم بود اک اغوش تورو داشتم انق ب اغوش سبحان وابسته نمیشدم..

یهو حس کردم صدا موتور اومد برگشتم دید پسر عموم سر قبر پدر بزرگم ک تازه ۵۰ روز بود فوت شدا دنبالمه اما انقد ریز بودم ک بین قبرا هیچی ازم پیدا نبودم ولکنم شد و رفت 

رفت و من با راحت با داییم حرف زدم گفتم ای بی وفا نشستی نگا کردی تو همین کوچه جلو روی تو بره قلیون بکشه حزف میزدم و میگفتم چرا نرفتی بزنی تو گوشش ها چرا نرفتی مگ من عزیزدوردونه تو نبودم ها.

دوباره شرو کرده بودم داد زدن نگاه عکسش میکردم میگفتم واسه چی اینطوری نگام میکنی مگ تقصیر منه ک دلمو باختم مگ تقصیر متهههههه ک همه دلمو میشکنن

خدانکن ک

الهی امین

اخی چ بد

ممنونم ک اشکای با ارزشتو برای زندگی من ریختی 

من با نظر شما کاری ندارم خدای من از دل من اگاهه و شماهم شخصیت خودتونو ب نمایش میزارید لطفا اگ دوست ندارید نخونید من برای دل خودم میزارم ن شما

دین و ایمان منم ب اندازه خودم کامل هست اگ دست ی نفرو گرفتم فقط ب همون دست زدم بهتر از خیلیا هستم ک با اسم صیغه هر روز تو بغل ی نفرن لااقل میدونم من وقتی ب یکی تعهد قلبی دادم حتی ب کسی نگاه کردم