داستان زندگی

خلاصه بچه ها ی مدت گذشت گفتم ک من گوشی نداشتم گاهی مجبورانه میرفتم سر گوشی پدرم مثلا فکر کنید تلگرامم رو گوشی بابام بود روبیکا رو گوشی مامانم

کم کم سر گوشی بابام ب چیزای عجیب میخوردم

انگار قرار بود بدبختیام شروع بشه دفعات اول فقط بی صدا نگاه میکردم من هیچ زفیق صمیمی نداشتم ک دردامو بهش بگم فقط سید سبحان بود ک همرو میدونست حتی میدونست تو بچگی توسط پسر عموم اذیت جنسی دیدم

مجبورانه باز ب سید سبحان گفتم گفت شاتاشو بده نگه داریم گفتم اما نمیخوام پروفایل اون خانم هارو ببینی گفت باور کن نمیبینم و اینا اما جون گوشی نداری بده من برات نگه دارم

خیلی بهش اعتماد داشتم شات هارو دادم و هیچوقتم تا الان نه از اعتمادم سو استفاده کرد و نه چیزی به روم اورد

خلاصه هی ادامه داشت کاهی ب سید سبحان میگفتم دیگه نمیتونم نفس بکشم هر روز چیزای بدتر و بدتر ولی انگار اینجا تازه اول ماجرای سخت من بود

من زاده ی غم بودم من قرار نبود رنگ خوشبختی ببینم من باید با درد بزرگ میشدم...

انگار زمونه بهم گفت چیه داره کنار سبحان بهت خوش میگذره صب کن تا ادمت کنم تورو چ به خوشی انگار یادت رفته تو زاده ی غمی رفیقت باید همون تیغ باشه ن سید سبحان

وچقدر گاهی زور زمونه از ما بیشتره😔🥲

میدونید همه امید ی دختر باباشه

دختر ک باشی بابات قهرمان زندگیته 

حس میکنی تنها مرد تو دنیا باباته

اما بابای من... 

میون دردایی ک از بابام داشتم ب دوش میکشیدم 

ی روز سید سبحان دیگه جوابمو نداد😔

نازنین انگار جون میداد و میمیرد انگار اب میشد

مگه یه دختر ۱۴ ساله چقد تحمل داشت؟؟؟ 

مدام شیطنتاش با سبحان تو ذهنش بود

سبحانی ک عاشق نازنین بود مگ میشد اخه چراااا باید جواب نده جرا باید حدا بشن؟؟؟

بچه ها حالم خوب نی سرم بدتر شوه داره گیج میره چشمام تال میبنه شرمنده بقیشو هروقت خوب شدم میزارم نمیدونم چیشد یهویی بلخشید

بچه ها اون مدت حدودا یک سال ما هی ب دلایلی جدا بودیم اما نیمیشو متوجه میشدم بابام تهدیدش کرده بود گاهی فقط تو بیو گرافی چت میکردیم بعدش گاهی با استوری واستاپ اما فایده نداشت مرتب عشقمو جدا میکردن

ی روز ظهر ی کار درسی واجب با گوشی داشتم بابام گوشیو اورد دیدم ای داد یکی واسش پیام داده ینی بچه ها خورد شدم از جلو چشمم کنار نمیرفت

بابای من واسه ی نفر دیگه پیام داده بود میام واست کادو میخرم از دلت در میارم 

بابایی ک بلد نبود از دل دخترش در بیاره الان رفته بود نازکشی ی نفر دیگه تن تند شات گرفتم واسه خودم فرستادم شب انگار حالت جنون بهم دست داده باشه رفتم پی وی سید سبحان پیام دادم نمیخوای جواب بدی نده ولی این شات هارو واسه من بفرس میخوام جنون وار داد میزدم با مامانم اینا بحث میکردم با تیغ خودزنی میکردم واقعا دیگه خیلی خسته شدم بودم

اخه بگد دنیا نامردی تا چه حد؟؟؟ مگ این دختر تا حالا خوشی دیده بود چرا هرچی ازمون سخته رو روی این دختر پیاده میکنی ها؟؟؟؟

بگو بسش نبود از اول ی مامان بزرگ نداشت ک همدمش باشه

بگو اخه همبازی و همدل بچگی هاشم ک گرفتی

خودشم ک بهش تعارض شد

اریای لعنتی هم ک از اعتمادش سو استفاده کرد با رفیقش ریختن رو هم

الان چرا باید اینطوری بشه چرااا؟؟ 

چرا الان فقط سبحان میتونه ارومم کنه و همونم ازم گرفتی چرااا؟؟؟

تو اون دوران مدام با همه دعوا داشتم میزدم از خونه بیرون اول میرفتم سر قبر داییم و تاجایی ک جا داشت اشک میریختم بعدش برا اینکه پیدام نکنن میرفتم جاهایی ک با سبحان قرار داشتیم 

زهرا و مهلا گاهی نگران همه جارو میگشتن اما من هیچ جا نبودم گاهی ساعت ها بیرون بودم و گریه و گریه

من هیجوقت این دنیارو نمیبخشم چون بهم خبلی بد کرده خیلی 

ی روزی اگ خدا جاومو گرفت گفت چرا با بدنت این کارو کردی میشینم واسش تعریف میکنم میگم خداوکیلی خودت بودی با این همه درد کم نمیووردی؟؟؟

خیانت باباتو عینه ببینی اما ن بتونی ب کسی بگی و ن کسیو داشته باشی ارومت کنه

د اخه لنتی این خودش مرگه مررررگ

منی هیچوقت زندگی نکردم من فقط زنده بودم و به اجبار نفس میکشیدم

ممنون ان‌شاءالله فقط امیدوارم بالاخره تموم شه این زندگی نکبت بار😔

عادتم شده بود شبا گوشی بابامو میدیدم تو گروه های صیغه محرمیت و این چیزا عضو شده بود چیزای بد میدیدم و اب میشدم و حتی ی نفر نبود بگه نازنین اروم باش

گاهی بیرون ک میزدم رفیقام برا سبحان پیام میدادن اما انگار برا اونم مهم نبودم بعدا یکم از طرف اونم میگم ک بی من چیکارا میکرده

خلاصه شده بودم مرده متحرک روزا میرفتم ندرسه دوستام سراغشو می‌گرفتن میگفتم هنوز حرف نزدیم تولدم تنها بودم سالگردمون تنها بودم اما انقد ب روم نمیووردم ک دوستام میگفتن جطوری اون رفته و تو انقد شادی با این حرفشون تیر میزدن ب قلبم تو ندرسه اروم اما تو خونه میشدم اشوب و اشک

یادمه قهر اولمون حدودا یه هفته یود میگفت تو با پسری عیر من هستی و امار منو از اونا میگیری و ....

دوباره بعدش قهر و قهر 

نازنین ک ن بهتره بگم مرده متحرک ی شب رفت حسینیه مراسم بود کنار چندتا دوستاش با فاصله نشست چشمش ب جای خالی سبحان بود میگفت خدایا اگ قرار بود اینم بره پ چرا دادی؟ ناله میزد یهو دید دوتا دوستاش داشتن حرف میزدن یکیشون گفت اگ برگشت ینی دوستت داره اون یکی گفت اگه دوستت داشت ک نمیرف🙃 

این صدا تو گوش نازنین اکو شد و اکو شد و اکو شد

برا اولین بار جلو دوستاش شکست و گریه کرد زار میزد به حال خودش اخه این جه زندگی نکبت باری بود ک داشت؟ جرا تموم نمیشد؟ چرااااا؟؟؟؟

الهی با دعای شما واقعا دل شکستم پ ینی امام حسین کی میخواد نگام کنه؟؟😭😭😭

اخرین قهرمون پست تلفن داشتیم باهم حرف میزدیم یکن راجب رفیقش بحثمون شد یهو قط کرد و دیکه جواب نداد🥲

نازنین شده بود ی قلب تیکه پاره ک هرکی از راه می‌رسید عین کاغد ی قسمتو میبرید و میرفت 

نازنین شده بود عین ی کاغد مچاله شده ک واسه بودن سبحان به هر دری میزد

شما بودید بهش حق نمیدادید نتونه قیدشو بزنه؟ اخه نازنین کیو داشت ک بگه اینم نشد ب درک؟ نازنین خودشو خورد میکرد پا رو دلش میزاشت اما اون زمان سبحان سال اول دانشگاه بود و در نهایت غرور نمیخواست غرورشو بشکنه..

این وسط شد محل حولان شهلا و اریا

شهلای نامرد میومد پی وی نازنین و مدام حرف اریا رو میزد ک من اشتباه کردم اومدم میون شما دوتا تو و اریا واقعا عاشق همید من هر عکسی اریا خواست براش دادم اما اون فقط عکسای با حجاب تورو داره مدام حرف میرد ک اریا حرف دهنش نازیچی نازیچیه از دهنش اسمت نمیوفته هرجی من میگم میگه نگو اینا حرفای نازیچیه حرفای اون مال اونه میگف با من چت میکنه اما حس میکنه تویی اسم تو همش میون رابطه ماست تروخدا بیا ی بار باهاش حرف بزن بیا برار من هنه جیو درست کنم 

دیدم ن اینطوری فایده نداره گفتم خودم چت میکنم ب اریا میگم نمیخوامت گمشو از زندگیم بیرون اینطوری دل خودمم خنک میشه با اون کاری ک باهام کرد منم غرورشو میشکنم

شهلای نامرد از اون طرف پیام داده بود واسه سبحان تو اینستا و سر حرفو باز کرده بود ک نازنین عاشق اریاس من و تو وسیله بودیم واسه فرانوش کردن من بازیچه اریا شدم تو بازیچه نازنین خدا میدونه چ حرفایی زده بود ک انگار قلبم داشت میسوخت اما هیچکس از اینده خبر نداره و شهلا نمیدونست با این کارا باعث میشه من به جای برگشتن به اریا به عشق دلم سبحان برگردم

پارسال خوندم تا جهلمشون وقتی جواب نداد انقد نا انید شدم کلی تا حالا چله عاشورا گرفتم واقعا دیکه نا امیدم