یه سری ادما با بقیه فرق دارن.
خوب بودنشون قشنگه
بد بودنشون قشنگه
نگرانیاشون قشنگه، حتی بی تفاوت بودنشونم قشنگه!
خندیدن و دعوا کردن باهاشونم قشنگه . .
هر چقدر اذیت کنن با یه خوبی کوچیک همش از یاد میره! اصلا یسریا همه جوره قشنگن انگار نمیشه بیخیالشون شد؛ توام برام یکی از همینایی که بودنت گره خورده به زنده بودنم. تو برام خیلی قشنگی، یعنی خیلی برام زیبایی، اصلا میدونی تعریف من از زیبایی یعنی وجود تو میدونی داشتنت مثل جاری بودن مورفین تو رگای یه مریض بدحاله. نمیگم حالم بده ها اتفاقا وقتی هستی حالم خیلی خوبه ، وقتی هستی ارومم، اصلا بودنت ینی خود دلگرمی؛ دلگرمی زیبایی که به تمام خوشیای پوچ این دنیای توخالی می ارزه!
و منی که همیشه دوست دارم...
