خستم از هرچی که من رو ناامید و افسرده میکنم خستم
این جور موقع ها یه بغضی گلوم رو میگیره که انگار یکی با مشت خوابونده به گلوم
حس بدیه..
ناراحتم از همه
از همه ادم های بی احساسی که دور و برم رو گرفتن و ادای ادمای دوست داشتنی رو در میارن و قربون صدقه ادمایی مثل خودشون میشن
دلم میخواد حسادت یه سریا بهم ثابت بشه
دلم میخواد ببینن که حرفاشون درست نیست ببینن که چقدر سخته مقابلشون سکوت کردن
این چند مدت بیشتر سکوت میکنم راجب همه چی
